Zapraszamy w dniach 29-30 września 2016 r. na 14. OBJAZDOWY FESTIWAL FILMOWY. WATCH DOCS.PRAWA CZŁOWIEKA W FILMIE.

Ideą Festiwalu jest zaprezentowanie szerokiej publiczności tematyki praw człowieka, poprzez wybitne dokumenty filmowe z całego świata. Watch Docs realizowany jest dzięki Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka oraz Społecznemu Instytutowi  Filmowemu, którzy organizują we współpracy z wieloma partnerami z całej Polski, w tym również z CKiT to przedsięwzięcie.

Wstęp na wszystkie projekcje i imprezy towarzyszące jest bezpłatny!!!

IMPREZA TOWARZYSZĄCA 

Według danych ONZ na świecie żyje dziś ponad 67 mln ludzi, których wojny, prześladowania lub bieda zmusiły do opuszczenia swoich krajów lub miejsc zamieszkania (to najwięcej od czasu II wojny światowej). Wielu z nich szuka lepszego życia w Europie. Tylko w 2015 roku na nasz kontynent przedostało się w sumie ponad milion uchodźców i migrantów, głównie z Syrii, z Afganistanu i z Iraku. Przeszło 3700 ludzi utonęło podczas nieudanych przepraw przez Morze Śródziemne. Co prawda kontrowersyjna umowa z Turcją z marca 2016 roku ograniczyła największą falę migracji przez Grecję, ale prawdopodobnie tylko na jakiś czas, bo obecnie celem zdesperowanych uciekinierów stały się Włochy, do których prowadzą znacznie bardziej niebezpieczne szlaki morskie.
O uchodźcach i migrantach trzeba mówić, bo wszystko wskazuje na to, że wędrówki ludów bedą nadal trwać. Istotna w przybliżaniu tego zjawiska jest fotografia. Szczególnie ta funkcjonująca poza mediami, która bez ich pośrednictwa pokazuje stan faktyczny, nie opowiadając się po żadnej ze stron i pozostawiając interpretację widzom. Dwójka fotografów: Thomas Orchowski i Agnieszka Kunicka postanowiła opowiedzieć w ten sposób, co dzieje się z uchodźcami. Ich prace będzie można zobaczyć podczas Festiwalu.

29 WRZEŚNIA- CZWARTEK

PROGRAM PROJEKCJI FILMOWYCH

17.00         Pokażcie to wszystko światu
                   Włochy, 2015, 55’
                   Reż. Andrea Deaglio

Andrea Deaglio prezentuje w swoim filmie studium konkretnego epizodu uchodźczo-migranckiego kryzysu w Europie. Nie siląc się na uogólnienia, chłodnym okiem obserwuje jeden dzień w Ventimiglia – nadmorskim miasteczku na granicy włosko-francuskiej, w którym utknęło kilkuset afrykańskich migrantów. Determinacja przybyszy, gotowych rzucać się ze skał w morze, by uniknąć aresztowania, kontrastuje z rzeczowym, choć mało skutecznym podejściem ścigających ich policjantów, a wszystko to pod okiem dziesiątek fotoreporterów i dziennikarzy. Bo też medialny show wokół trwającego kryzysu jest jednym z głównych tematów tego filmu. Z jednej strony mamy migrantów i uchodźców, którzy w wyniku decyzji francuskich władz o zamknięciu granicy znaleźli się w próżni, z drugiej – media, które przyciąga jedynie sensacyjny temat. W symbolicznym skrócie przedstawiają to pierwsze ujęcia filmu – fotografowie poszukujący dramatycznych kadrów uwijają się wokół rozrzuconych po skałach ciał śpiących ludzi. Demonstracje przybyszy nie zwracają niczyjej uwagi, wielkie zainteresowanie reporterów wzbudzają za to przepychanki z policją. Do odbiorców dotrze tylko dramatyczny obraz pozbawiony kontekstu, który łatwo poddaje się manipulacji.

18.00    Katastrofa na morzu
              Holandia 2014, 15'    
              Reż. Morgan Knibbe

3 października 2013 roku w pobliżu włoskiej wyspy Lampedusa zatonęła łódź przewożąca 500 Erytrejczyków. Utonęło ponad 360 osób. Abraham, jeden z ocalałych, na pełnym wraków łodzi nabrzeżu opowiada o tragicznych doświadczeniach. Tymczasem port ogarnia coraz większy chaos, gdy setki trumien ładowane są na wojskowy statek. Siłę wyrazu tego krótkiego dokumentu podkreśla jeszcze jego celnie dobrany styl wizualny.

18.30         Bez wyjścia. Historia Rehtaeh Parsons
                   Kanada 2015, 48'
                   Reż. Rama Rau  

Życie 15-letniej Rehtaeh Parsons zamieniło się w piekło po jednej imprezie. Została zgwałcona przez kolegów w domu jednego z nich, czego z powodu nadmiaru wypitego alkoholu nie mogła pamiętać. Następnego dnia zdjęcie dokumentujące gwałt, za sprawą napastników, znalazło się w sieci. Zostało udostępnione tysiące razy w całej Kanadzie, a próby uzyskania pomocy policji przez 15-latkę i jej rodziców kończyły się niepowodzeniem. Dwa lata ciągłych upokorzeń i znęcania się doprowadziły do tragicznego samobójstwa Rehtaeh. Jej śmierć odbiła się echem na całym świecie, wywołując szeroką dyskusję na temat cyberprzemocy, kultury gwałtu i przemocy seksualnej w Internecie. Dzięki rosnącej presji społecznej i medialnej, kampanii internetowej oraz zaangażowaniu Anonymous, którzy zagrozili ujawnieniem tożsamości gwałcicieli, lokalny rząd Nowej Szkocji oraz Kanadyjska Królewska Policja zdecydowały o otwarciu sprawy i postawieniu napastników przed sądem. W 2014 roku Kanada, jako jedno z pierwszych państw na świecie, przyjęła prawo umożliwiające zwalczanie cyberprzemocy, nazywane również Prawem Rehtaeh.

19.20        Twarz Ukrainy-casting na Oksanę Baiul
                  Australia 2014, 7'                
                  Reż. Kitty Green

Kitty Green odwołuje się w swoim najnowszym krótkim filmie do postaci Oksany Baiul – pierwszej ukraińskiej medalistki olimpijskiej i symbolu odrodzonego państwa. Na ekranie widzimy po kolei kilkanaście dziewczynek odgrywających rolę narodowej bohaterki, której emocjonalna reakcja na olimpijski triumf niegdyś zjednoczyła Ukrainę. Dziś sytuacja w kraju jest jeszcze trudniejsza niż wówczas: łzy kilkuletnich bohaterek filmu nie są wynikiem dziecięcej egzaltacji, lecz dotarcia do przejmujących wojennych wspomnień.

19.30           Przekaż wiośnie by nie nadchodziła
                     Wlk. Brytania, Agfanistan, 2015, 83'    
                     Reż. Saeed Taji Farouky & Michael McEvoy 
 
W 2014 r. Międzynarodowe Siły Wsparcia Bezpieczeństwa oficjalnie zakończyły działania bojowe w Afganistanie, tym samym przekazując kontrolę nad całym krajem miejscowym żołnierzom. W bazie NATO w prowincji Helmand nie zostało nic poza magazynami dla dorosłych, setkami plastikowych butelek typu PET i kilkoma książkami, w tym Nowym Testamentem i  kroniką 100 dni prezydentury George’a W. Busha po zamachach z 11 września. Na drzwiach do jednego z pomieszczeń wciąż wisi tabliczka z napisem „Boże, błogosław naszych żołnierzy – w szczególności snajperów”, lecz teraz na twarzach członków ubogo wyposażonej kompanii Afgańskiej Armii Narodowej z miasta Giriszk ta apostrofa może wywołać już tylko gorzki uśmiech. Nadchodzącej wiosny to oni będą musieli przeciwstawić się najgroźniejszej od 13 lat ofensywie Talibów. Wydaje się, że w jeszcze trudniejszej sytuacji znajdują się jednak cywile, którym – bez względu na to, czy okażą się lojalni wobec sił rządowych, czy opowiedzą się po stronie Talibów – grozić będzie śmiertelne niebezpieczeństwo. Nakręcony w technice CinemaScope dokument Farouky’ego i McEvoy’a to dramatyczny portret pełnego niepewności społeczeństwa i wojny, w której nie biorą już udziału helikoptery typu Black Hawk.

30 WRZEŚNIA - PIĄTEK

12.00        Wszystko jest możliwe - film w wersji z audiodeskrypcją
                  Polska 2013, 54'
                  Reż. Lidia Duda  

Bohaterka nowego dokumentu Lidii Dudy, autorki rewelacyjnych Uwikłanych, to na pewno postać niezwykła. Starsza pani, która w wieku 70 lat zaczęła jeździć autostopem i nie znając praktycznie żadnego języka obcego zwiedziła pół świata, a na dodatek wróciła do rodzinnego domu z młodszym o kilkadziesiąt lat kochankiem, zdecydowanie odbiega od stereotypu prowincjonalnej emerytki. Ukazana częściowo w filmie bałkańska eskapada pani Teresy udowadnia, że świat może otworzyć się przed każdym, kto ma otwartą głowę. Wszystko jest możliwe to film o przekraczaniu granic w sensie dosłownym i metaforycznym, ale jego twórcy traktują swoich bohaterów z ogromnym szacunkiem. Nie ma tu pogoni za sensacją, a jedynie wytrawna obserwacja, podkreślona znakomitym montażem. Dzięki przemyślanej konstrukcji ten świetny dokument stopniowo odsłania przed widzem kolejne warstwy opowiadanej historii i motywacje bohaterów.

17.00       Ni Hao Holland
                 Holandia 2015, 25'    
                 Reż. Willem Timmers

Po świetnym dokumencie „Z kamerą wśród ludzi”, przedstawiającym turystkę do „egzotycznych krajów” jako gorzką komedię omyłek, tym razem Willem Timmers z równym talentem, poczuciem humoru i antropologiczną wyobraźnią prezentuje egzotykę à rebours – chińskie turystki w Holandii. W poszukiwaniu „autentyczności” wyjeżdżają ze swojego wielkiego miasta, by poznać „tradycyjną”, rolniczą kulturę holenderskiej wsi. Gdzie z kolei holenderscy gospodarze ubierają je w chodaki i kładą do łóżek z zamierzchłych epok. Podobnie jak w poprzednim filmie także tu zderzenie obu perspektyw – zwiedzających i goszczących – owocuje znakomitymi efektami komicznymi, ale też pobudza do niebanalnej refleksji nad międzykulturową psychologią i etyką.

17.30        Salam
                  USA, Jordania 2015, 75'    
                  Reż. Zach Ingrasci, Chris Temple

Chris Temple i Zach Ingrasci postanowili pokazać Zachodowi, jak to jest żyć w drugim co do wielkości obozie dla uchodźców na świecie – Za’atari w Jordanii, 11 kilometrów od granicy z Syrią. Współpracując z UNHCR, International Rescue Committe i Save the Children, uzyskali dostęp do obozu i zdecydowali, że zyski z filmu przekażą właśnie tym organizacjom. Młodzi filmowcy nie bardzo wiedzieli, czego się spodziewać i jak się zachować na miejscu, ale postawili sobie za cel zamieszkać w obozie w namiocie i zdobyć zaufanie uciekinierów z Syrii. Okazało się to łatwiejsze niż zakładali, spotkało ich ciepłe przyjęcie i otwartość. Powstał film szczery i intymny, pokazujący codzienne zmaganie się z rzeczywistością i ludzi starających się żyć normalnie mimo traumy czającej się w każdym wspomnieniu.

18.45           Budzik
                     Polska 2015, 30'    
                     Reż. Piotr Małecki    

Klinika Budzik zaczęła działać w lipcu 2013 r. jako pierwszy w Polsce wzorcowy szpital dla dzieci po ciężkich urazach mózgu. Chociaż placówka dysponuje jedynie 15 łóżkami, od początku jej istnienia wybudzono już 21 pacjentów. W Budziku oprócz fizjoterapii i hydroterapii stosuje się również muzykoterapię, aromaterapię i wiele innych nowatorskich metod leczniczych. Przede wszystkim jednak w proces rehabilitacji zostają włączeni rodzice, którzy ze swoimi dziećmi mogą przebywać 24 godziny na dobę. Śpią na polowych posłaniach, które rozkładają obok szpitalnych łóżek, a budynek kliniki na wiele miesięcy staje się ich domem. To właśnie ich determinacji swój dokument postanowił poświęcić Piotr Małecki.

19.20          Punkt wyjścia
                    Polska 2014, 26'
                    Reż. Michał Szcześniak

Aneta „zawsze miała wszystko”. Zrozumiała, co straciła, dopiero za murami więzienia, gdzie odsiaduje wyrok za morderstwo. W filmie Michała Szcześniaka poznajemy Anetę z nieoczekiwanej strony – jako troskliwą i empatyczną opiekunkę w domu spokojnej starości. Opieka nad chorą od dzieciństwa panią Heleną staje się dla Anety czymś więcej niż obowiązkową pracą społeczną. Starsza pani staje się jej naprawdę bliska. Michałowi Szcześniakowi udało się nie tylko znaleźć bardzo mocną historię, ale również w fenomenalny sposób opowiedzieć ją językiem filmowym. Resocjalizacja w jego dokumencie nie jest abstrakcyjnym pojęciem – to autentyczna ludzka historia z ogromnym ładunkiem emocjonalnym. Czy odbycie kary rzeczywiście oznacza "wyjście na wolność"? Czy jest punktem wyjścia  nowego życia, czy powrotem do punktu, w którym dokonało się zbrodni i początkiem dalszego „odsiadywania wyroku”, tyle że na wolności?

20.00          Drużyna E - pokaz w ramach WATCH DOCS zrób to sam
                    USA 2014, 90'
                    Reż. Katy Chevigny, Ross Kauffman

Human Rights Watch (HRW) to jedna z najbardziej kompetentnych organizacji zajmujących się ochroną praw człowieka na świecie. Jej słynne z obiektywizmu i rzetelności raporty piętnują wszelkie naruszenia praw jednostki, nie tylko w krajach rządzonych przez bezwzględnych dyktatorów, ale także w tak zwanych starych demokracjach. Tytułowy E-Team (Emergency Team) to zespół ekspertów HRW, którzy w momentach kryzysowych na miejscu najcięższych zbrodni, niejednokrotnie z narażeniem życia, badają świeże ślady, gromadzą zeznania świadków i dowody rzeczowe. Autorzy filmu towarzyszą członkom E-Teamu podczas kilku niebezpiecznych misji. Nerwowe ujęcia z ręki pozwalają nam niemal fizycznie odczuć stres nieustannie towarzyszący im w pracy. Anna i Ole udają się do Syrii, by na miejscu zbadać kwestię używania przez siły rządowe zakazanych przez prawo międzynarodowe bomb kasetowych. Kamera z bliska rejestruje szczegóły wyprawy: szaleńczy bieg przez zieloną granicę między Turcją a Syrią, momenty grozy podczas ostrzału, rozpacz ludzi, którzy przed chwilą stracili bliskich i nieoczekiwane wyznanie Anny, która oznajmia mężowi, że jest w ciąży. Kolejne misje, kolejne państwa: czwórka protagonistów przemierza coraz to nowe miejsca konfliktów, w nadziei na to, że ujawnienie szokującej prawdy zmusi w końcu społeczność międzynarodową do działania.

W dniach 24-25 września odbędzie się  13. Objazdowy Festiwal Filmowy WATCH DOCS. Prawa Człowieka w Filmie.

Ideą Festiwalu jest zaprezentowanie szerokiej publiczności tematyki praw człowieka, poprzez wybitne dokumenty filmowe z całego świata. Watch Docs realizowany jest dzięki Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka oraz Społecznemu Instytutowi  Filmowemu, którzy organizują we współpracy z wieloma partnerami z całej Polski, w tym również z CKiT to przedsięwzięcie.

Serdecznie zapraszamy!

Wstęp na wszystkie projekcje  WOLNY!!!

Więcej o Festiwalu na http://watchdocs.pl/objazdowy/

P R O G R A M

 CZWARTEK 24 września 
16.00 Dzieci dzwonią 30’
2014 Polska reżyser: Andrzej Mańkowski / zdjęcia: Weronika Bilska / montaż: Andrzej Mańkowski / produkcja: BIAŁY SMOK Production
W niewielkim mieszkaniu na warszawskiej Saskiej Kępie telefon dzwoni non-stop. Dzieci dzwonią z najróżniejszymi sprawami. Najczęściej żartują – pewien chłopiec na przykład prosi o pomoc, ponieważ właśnie goni go dzik. Ale za żartami z reguły ukrywają prawdziwy powód poszukiwania kontaktu z kimś dorosłym, komu można by zaufać. Najczęściej dzwonią nie raz. Andrzej Mańkowski umiejętnie buduje opowieść – od żartów po dramatyczny finał – i znakomicie wykorzystuje ograniczenia formalne – nie możemy przecież usłyszeć głosu dzwoniących, ani zobaczyć twarzy konsultantek Telefonu Zaufania dla Dzieci i Młodzieży. Otrzymujemy więc film jednocześnie szczery i dyskretny, pełen po mistrzowsku opanowanych emocji, bo też imponująco opanowane są dziewczyny odbierające telefon 116 111.

16.30 Jesteśmy stajemy się śmiercią  4’
2014 Francja reżyser: Jean-Gabriel Périot /montaż: Jean-Gabriel Periot/ produkcja: Local Films / www.jgperiot.net/FILMS/WABD/WABD.htm
„Teraz jestem staję się Śmiercią, niszczycielem światów” - to słowa Wisznu według Bhagavadgity. W ustach Roberta Oppenheimera robią piorunujące wrażenie, także po latach. Zwłaszcza gdy ten właśnie skrawek archiwalnego materiału unieruchomi potok nostalgicznych obrazów z naszej planety, sprawiając wrażenie wypowiedzi z drugiej strony czasu – już po końcu świata. Jean-Gabriel Périot, nasz ulubiony filmowiec eksperymentalny, wraca na WATCH DOCS w świetnej formie – ze swoją kolażową techniką i w bezlitośnie nostalgicznej poetyce retro-futuro.

16.35 Skarby  16’
2014 Birma, Niemcy reżyser: David Kyaw Thet Aung / zdjęcia: David Kyaw Thet Aung / montaż: Say Nyi Nyi / produkcja: Yangon Film School
Zanim został operatorem filmowym i ukończył szkołę filmową w Rangunie, David Kyaw Thet Aung zajmował się handlem klejnotami. W swoim reżyserskim debiucie pięknie sfotografował ryzykowną pracę ludzi, parających się wydobywaniem  szlachetnych kamieni. To niemal „narodowe” zajęcie, powszechnie kojarzone przez Birmańczyków z samą ich ojczyzną, subtelnie zestawił z obrazami codziennego życia rodzin, towarzyszących drążącym nowe szyby mężczyznom. Rubiny i dzieci – klejnoty Birmy – błyszczą w pogodnym i uważnym oku kamery, obserwującym wszystko z szacunkiem dla ludzkiego wysiłku i prawdziwym filmowym talentem.

17.00 KONKURS – PERSPEKTYWA OBIEKTYWA „prawa człowieka. DOSTRZEGAM”*

18.00 Ucieczka 23’
2013 Serbia, Bośnia reżyser: Srđan Keča / zdjęcia: Srđan Keča / montaż: Jelena Maksimovic / produkcja: Srđan Keča
Bałkańskie Romki – bohaterki nowego filmu Srdjana Kecy, autora znakomitego Mirażu, który prezentowaliśmy podczas festiwalu w 2012 roku, zmagają się z podwójnym wykluczeniem. Z jednej strony – jako przedstawicielki stygmatyzowanej mniejszości etnicznej, z drugiej – jako kobiety w radykalnie patriarchalnej społeczności. Każda z nich stara się na swój sposób zmienić swoje życie. Uciec przed przemocą męża, albo też uciec z rodzinnego domu... do narzeczonego. Ucieczki nie zawsze się udają i nie zawsze dobrze wróżą. Zwłaszcza, gdy – jak ucieczka Danjeli –   oznaczają opuszczenie szkoły. Film Kecy nie nastraja optymistycznie: być może szansę na lepsze życie dostanie dopiero kolejne pokolenie romskich kobiet.

18.30 Euromajdan. Surowy Montaż  60’
2014 Ukraina reżyser: Volodymyr Tykhyi & Andriy Lytvynenko & Kateryna Gornostai & Roman Bondarchuk & Yulia Gontaruk & Andrey Kiselyov & Roman Liubyi & Oleksandr Techynskyi & Oleksiy Solodunov & Dmitry Stoykov
Organizatorzy Docudays.ua – ukraińskiego festiwalu filmów o prawach człowieka – zwrócili się do operatorów rejestrujących wydarzenia na Majdanie z apelem o udostępnienie materiałów, które pomogłoby stworzyć całościowy obraz kijowskiej rewolucji. Byli wśród nich zarówno uznani twórcy, jak i debiutanci, dla których dokumentowanie protestów było po prostu najbardziej adekwatną formą zaangażowania. Wielu z nich ryzykowało życiem, żeby z bliska uchwycić najbardziej dramatyczne momenty. W rezultacie powstał dokument naładowany emocjami, przejmujący i pełen pasji – prawdziwy filmowy autoportret Euromajdanu, zrealizowany przez ludzi, którzy go tworzyli. Wbrew podtytułowi, Euromajdan to film skończony. Druga część tytułu to raczej metafora współczesnej Ukrainy, tworzącej się wciąż na naszych oczach.

19.30 Zakazane filmy – 94’ (POKAZ TYLKO W 10 MIASTACH)
2014 Niemcy reżyser: Felix Moeller / zdjęcia: Isabelle Casez, Ludolph Weyer, Aline Laszlo / montaż: Annette Muff / produkcja: Blueprint Film
W archiwum za specjalnym murem ochronnym spoczywają wybuchowe filmy. Wybuchowe dosłownie – bo przy wyższej temperaturze taśma celuloidowa grozi eksplozją – ale też w przenośni. Na tyle, że niemieckie prawo nakłada ograniczenia na ich rozpowszechnianie. Spośród około tysiąca produkcji nazistowskiego kina – bo o nich mowa – 40 tytułów najtwardszej propagandy nadal nie może być prezentowanych bez odpowiedniego wprowadzenia i dyskusji po pokazie. Tylko czy w epoce, gdy niemal wszystko można znaleźć w internecie albo sprowadzić na DVD z zagranicy, takie ograniczenia wciąż mają sens? Nie ma prostych odpowiedzi na to pytanie, na które w filmie Felixa Moellera starają się odpowiedzieć najlepsi eksperci. Tym bardziej, że nie zawsze propagandowa intencja narodowosocjalistycznych filmów jest dla współczesnego widza oczywista. O ile o niesławnych obrazach antysemickich prawie każdy przynajmniej coś słyszał, o tyle odkryciem dla naszej publiczności mogą być w Zakazanych filmach arcyciekawe fragmenty fabuł antypolskich, antybrytyjskich, gloryfikujących wojnę, czy wreszcie... mającego pozytywnie nastroić społeczeństwo do nazistowskiego programu eutanazji dramatu Ich klage an! (Oskarżam).

 
PIĄTEK  25 września 

16.00 Wyrok na Węgrzech – 112’
2013 Węgry, Niemcy reżyser: Eszter Hajdú / zdjęcia: István Szonyi, Eszter Hajdú, Gábor Medvigy / montaż: Bence Bartos, Menno Boerema / produkcja: Miradouro Media
Najgłośniejszy węgierski dokument ostatnich lat to kronika procesu grupy neonazistów, oskarżonych o zamordowanie sześciu Romów,w tym kobiet i dziecka. Film wiernie oddaje specyfikę ponad dwuletniego procesu Klaustrofobiczna przestrzeń niewielkiej sali sądowej, w której sprawców od rodzin ofiar dzielą zaledwie  metry, pozwala na bardzo bliską obserwację tak jednych, jak i drugich. Jednym z głównych bohaterów – procesu i filmu – jest sarkastyczny sędzia, bezceremonialnie traktujący zarówno oskarżonych, jak i świadków. Ale jego skrupulatne przesłuchania ujawniają nie tylko przebieg wydarzeń, które doprowadziły do śmierci kolejnych ofiar, lecz także szokujące pokłady instytucjonalnej ksenofobii. W najbardziej szokującej scenie filmu pracownik pogotowia próbuje wyjaśnić, dlaczego dziesięciolatka z widoczną raną postrzałową na głowie uznał za zmarłego z powodu... zaczadzenia.

18.00 ROZSTZRYGNIĘCIE KONKURSU

18.30 Wyspa Krym  30’
2014 Ukraina reżyser: Ihor Chayka / zdjęcia: Alexander Dzhantimirov, Nick Avdeenko / montaż: Vadim Storozhev, Igor Chajka / produkcja: Yaroslav Kamenski
Zadziwiające proroctwo radzieckiego dysydenta Wasilija Aksjonowa, autora fantastycznonaukowej powieści Wyspa Krym (1979), która zapowiada wchłonięcie czarnomorskiego półwyspu przez potężnego sąsiada, staje się w filmie Ihora Czajki punktem wyjścia do ukazania genezy rosyjskiej inwazji na Krym. Analizując wypowiedzi polityków i archiwalne materiały rosyjskiej telewizji, autor filmu nie pozostawia wątpliwości co do tego, że Kreml planował tą operację od lat. Przygotowania obejmowały m. in. ofensywę propagandową prowadzoną wśród miejscowej ludności, którą wszelkimi sposobami skłaniano do przyjęcia rosyjskiego obywatelstwa, a także zastraszanie niezależnych dziennikarzy i działaczy. Kiedy Ukraina za sprawą majdanowej rewolucji zaczęła wymykać się z rosyjskiej strefy wpływów, do akcji wprowadzono „zielone ludziki”. Dzięki ich pomocy obecny premier Krymu – Siergiej (nomen omen) Aksjonow, którego kryminalna przeszłość jest tajemnicą poliszynela, dopisuje nowy rozdział do książki swojego imiennika.

19.00 Będzie wojna – 59’
2013 Dania reżyser: Boris Bertram / zdjęcia: Adam Philp / montaż: Henrik Thiesen, Pernille Beck / produkcja: Magic Hour Films
Świetnie udokumentowany film Borisa Bertrama udowadnia, że w pewnym momencie medialno-dyplomatycznej kampanii uzasadniającej konieczność nowej wojny nie da się już zatrzymać. Korzystając z dobrze dobranych archiwaliów uzupełnionych współczesnymi wypowiedziami ekspertów, polityków i dyplomatów, Bertram pokazuje nam, jak wyglądały zakulisowe przygotowania do inwazji na Irak i w jaki sposób udało się ją zaprezentować zachodniej opinii publicznej. Dziś wiemy, że kluczowy wątek rzekomego posiadania przez reżim Saddama Husseina broni masowego rażenia był nie tyle przyczyną inwazji, co raczej próbą usprawiedliwienia decyzji podjętej z innych pobudek, po raz pierwszy jednak będziemy mogli to usłyszeć od ludzi, którzy znajdowali się wówczas w centrum wydarzeń. Dowiemy się także, jak wielką rolę w podejmowaniu decyzji o tak fundamentalnym znaczeniu odgrywają osobiste relacje i ambicje polityków. Oto wojna prowadzona z zacisznych gabinetów – daleka od prawdziwego pola bitwy, choć także przerażająca.

20.00 Aleppo. Notatki z ciemności  90’
2014 Polska reżyser: Wojciech Szumowski & Michał Przedlacki / zdjęcia: Wojciech Szumowski, Michał Przedlacki, Mohammad Saeed / montaż: Tadeusz Talar / produkcja: Studio Szumowski, TVN
Ten wyjątkowy dokument zrealizowany przez polskich twórców latem ubiegłego roku wspólnie z miejscowymi Syryjczykami ukazuje życie oblężonego miasta z perspektywy siedmiu postaci. Wojna wywróciła ich życie do góry nogami: były oficer reżimowych wojsk po kilkanaście godzin na dobę operuje rannych w polowym szpitalu, a oddziałem radykalnych islamistów dowodzi właściciel sklepu z damską bielizną. Wśród bohaterów są też: lokalny imam, piekarz, uliczny sprzedawca, dziennikarz i mechanik. Zwykli ludzie, którzy na różne sposoby wspierają rebeliantów w walce z reżimem – lub po prostu starają się pomóc przetrwać wszystkim, którzy jeszcze pozostali w zrujnowanym mieście. Pomoc rannym, rozdawanie chleba czy wsparcie duchowe są tu równie ważne jak walka z bronią w ręku.

W dniach 25-26 września gościć będziemy Objazdowy Festiwal Filmowy WATCH DOCS. Prawa Człowieka w Filmie.

Ideą Festiwalu jest zaprezentowanie szerokiej publiczności tematyki praw człowieka, poprzez wybitne dokumenty filmowe z całego świata. Watch Docs realizowany jest dzięki Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka oraz Społecznemu Instytutowi  Filmowemu, którzy organizują we współpracy z wieloma partnerami z całej Polski, w tym również z CKiT to przedsięwzięcie.

Serdecznie zapraszamy!

Wstęp na wszystkie projekcje i imprezy towarzyszące jest WOLNY!!!

Więcej o Festiwalu na http://watchdocs.pl/objazdowy/

 

P R O G R A M

Czwartek 25 września
IMPREZA TOWARZYSZĄCA
godz. 17.00     Wernisaż FOTOGRAFII Z WYDARZEŃ NA UKRAINIE

Narodziny społeczeństwa obywatelskiego, walka pokoleń, rewolucja społeczna, przewrót polityczny, wreszcie wojna domowa. Każde z tych określeń okazuje się być trafną nazwą sytuacji politycznej naszego, w tej chwili, najważniejszego, wschodniego sąsiada. Ukraina rodzi się na nowo, pragnie zmian i ogłaszając je całemu światu, płaci najwyższą cenę za głośno artykułowane dążenie do prawdziwej demokracji, wolności i prawdy...
Zdjęcia, które zobaczymy podczas wernisażu powstawały w trakcie dramatycznych, lutowych zajść w Kijowie, we Lwowie i w Iwano-Frankiwsku. Ich autorami są młodzi Ukraińcy: Kostia Beglow, którego "czarny czwartek" (dzień, w którym zginęło ponad 70 osób a rannych zostało kilkaset) zastał we Lwowie, Maksym Balanduh, który fotografował wydarzenia w Kijowie oraz Natalia Kabliuk, mieszkanka Iwano-Frankiwska (dawny Stanisławów). Zdjęcia posiadają duży ciężar emocjonalny i niekiedy są bardzo drastyczne.

W ramach wernisażu gościć będziemy przedstawicieli  Fundacji Via Art, którzy są organizatorem  wystawy.
"Jesteśmy organizacją non profit. Organizujemy wystawy, plenery oraz warsztaty fotograficzne. Wspieramy tych, którzy kochają i czują sztukę fotografii. Opiekujemy się tymi, którzy bez dyplomów i domyślnego zawodu "artysta" widzą świat przez pryzmat swojego talentu i umiejętności. Zachęcamy do wychodzenia z szuflad i ukrytych folderów, by dzielić się radością fotografowania. "

PROJEKCJE FILMOWE

17:45 LATO Z ANTONEM, Belgia, 2012, 61’, reż. Jasna Krajinovic

12-letni Anton mieszka z babcią pod Moskwą. Jak wielu innych chłopców z niezamożnych rosyjskich rodzin w czasie wakacji jedzie na letnią szkołę wojskową. Od kiedy Putin doszedł do władzy, takie obozy stały się bardzo popularne. Poza musztrą grupa chudych wyrostków uczy się obezwładniać przeciwnika, odbierać broń, strzelać. Do wyposażenia treningowego oprócz repliki kałasznikowa  należą między innymi noże, hełmy i tarcze, jakich na demonstracjach używa policja. Kadra wychowawców to weterani z Afganistanu i Czeczenii. Kapitan robi chłopcom pogadanki o terroryzmie i islamie, pokazuje propagandowe filmy zmontowane z obrazów detonacji min-pułapek i opowiada o Czeczeńcach. Chłopcy zadają niewinne pytania, dowódca ucina je stanowczo. W wojsku nie ma miejsca na wątpliwości. Anton opowiada reżyserce o swoich przemyśleniach. Czuje, jak podczas obozu rośnie w nim siła.

19:00 ZA KRATAMI NIE NOSIMY BUREK, Szwecja, 2012, 77’, reż. Nima Sarvestani

Dla kobiet skazanych na życie w jednym z najbardziej restrykcyjnych społeczeństw świata więzienie niekiedy jest jedynym miejscem, w którym mogą czuć się… swobodnie. Nikt nie każe im tu zasłaniać twarzy, z dala od utrzymywanego przez rodziny terroru mogą marzyć, snuć plany na przyszłość i wychowywać dzieci. Większość kobiet przebywających w afgańskim więzieniu Takhar odsiaduje wieloletnie wyroki za ucieczkę z domu lub zdradę. Wiele z nich zostało w dzieciństwie sprzedanych rodzinie męża. Niemal każda ma do opowiedzenia przerażającą historię psychicznej i fizycznej przemocy ze strony męża i rodziny. Oczywiście – system karzący ucieczkę z domu kilkunastoletnim więzieniem jest nieludzki. Ale paradoksalnie, w więzieniu kobiety po raz pierwszy w życiu znajdą się pod opieką państwa. W miarę jak wyroki zbliżają się do końca, rośnie niepewność – mąż może uznać, że dziesięć lat więzienia to zbyt mało, by odpokutować ucieczkę. Jedynym wyjściem, które pozwoli ocalić honor rodziny, będzie wtedy śmierć niewiernej. Żadna z tych kobiet nie trafi drugi raz do więzienia – recydywa do dla nich wyrok śmierci, o czym bez ogródek mówią odwiedzający. Powrót do rzeczywistości po odbytym wyroku zawsze jest trudny, ale wolność zazwyczaj kojarzy się z nadzieją. O jakiej jednak wolności marzą kobiety z więzienia Takhar?

20:30 NIESAMOWITY AZERBEJDŻAN!, Wlk. Brytania, 2012, 60', reż. Liz Mermin

Azerbejdżan gospodarzem Eurowizji – promocyjny show i skrywane zbrodnie reżimu
Znakomity reportaż Liz Mermin umiejętnie kontrastuje dwie twarze Azerbejdżanu. Z jednej strony prezydent Ilham Alijew chwali się światu nowoczesnym państwem zbudowanym na ropie, z drapaczami chmur i pięciogwiazdkowymi hotelami, a jego propagandyści nazywają Azerbejdżan orłem niosącym krajom islamu nowoczesność i demokrację. Z drugiej – za symbolicznym murem ciągnącym się wzdłuż drogi z lotniska w Baku ukrywa się biedę. Tłumi się też protesty przeciw władzy i skrzętnie tuszuje naruszenia praw człowieka w tej dziwnej demokracji od 20 lat pod rządami jednej rodziny. Obrazu dopełniają rządy oligarchów i powszechna korupcja. Kiedy w 2011 roku azerski duet wygrał konkurs Eurowizji, prezydent uznał to za okazję do wzmożonej promocji swojego kraju. Zgodnie z zasadami, następna edycja konkursu odbyła się w Azerbejdżanie. Europa przymknęła oczy na fakt, że w tym kraju zabija się niewygodnych dziennikarzy, dyskredytuje działaczy, inscenizując bójki lub podrzucając narkotyki, torturuje i orzeka długoletnie wyroki za krytykę władzy. Zaś pod budowę spektakularnych obiektów widowiskowych, w których świętowano Eurowizję – bezprawnie wywłaszcza się właścicieli gruntów.
Jedna z głównych bohaterek filmu, szykanowana przez władze dziennikarka, która stała się już symbolem niezależności wobec reżimu, Chadija Ismajłowa, będzie gościem tegorocznego festiwalu.

 

Piątek 26 września

10:00 NIGDY WIĘCEJ - HISTORIA REWOLUCJI, USA, 2013, 14, reż.Matthew VanDyke

Nigdy więcej – historia rewolucji to krótki, wstrząsający film, nakręcony przez aktywistę Matthew VanDyke’a w rozdartej konfliktem Syrii. Po studiach z zakresu nauk politycznych, bezpieczeństwa i arabistyki VanDyke przyłączył się do walki zbrojnej w Libii, gdy wybuchała tam rewolucja. Kiedy trzy lata temu zaczęła się wojna domowa w Syrii, uznał, że więcej zdziała kamerą niż bronią. Na miejscu spotkał Nour, 24–letnią dziennikarkę i fotografkę, przed wojną nauczycielkę angielskiego i Mowayę, bojownika Wolnej Armii Syrii, torturowanego przez reżim Assada. To im właśnie oddał głos. W efekcie powstał poruszający dokument o młodych ludziach, codziennie ryzykujących życiem w walce z dyktaturą, z którą nigdy już nie będą mogli się pogodzić. VanDyke rozesłał ich świadectwo do wszystkich członków Kongresu USA, zamierza też udostępnić film w Internecie w 20 wersjach językowych.

10:15 ZIEMIA NICZYJA, Dania, Wielka Brytania 2013, reż Michael Graversen

Ziemia niczyja to krótki dokument o nastolatkach w duńskim ośrodku dla dzieci, które do Danii uciekły bez rodziców. Chłopcy z Afganistanu, Etiopii i Iranu czekają na decyzje w sprawie przyznania statusu uchodźcy. Oczekiwanie trwa latami, codzienność nie jest więc łatwa. Nastrój niepewności nie opuszcza ich ani na chwilę. Niektórzy nie wytrzymują nerwowego napięcia, stają się agresywni. Szczególnie, gdy wokół koledzy dostają upragnione papiery. Personel placówki robi co może, żeby im pomóc, jednak sam przeżywa trudne chwile, gdy zbliża się moment deportacji niektórych podopiecznych.

10:45 CEGŁA, Polska, 2013, reż. Htoo Tay Zar & Min Thu Aung & Htuu Lou Rae & Yan Naing Kho & Zin No No Zaw

Półtorej godziny drogi od Rangunu leży wioska, której cała ludność żyje z jednego zajęcia – wypalania cegły. To wymagający proces. Uczestniczą w nim mężczyźni, kobiety i dzieci, tworząc spektakularny łańcuch produkcji. Filmowy portret zbiorowego wysiłku całej społeczności także jest dziełem kolektywnym. Pod opieką artystyczną Jana Czarlewskiego w ciągu sześciu dni stworzyli go uczestnicy warsztatów Solidarity Shorts, którzy pierwszy raz w życiu dostali do ręki kamery. Warsztaty dla młodych Birmańczyków zorganizował we wrześniu 2013 roku Instytut Lecha Wałęsy, w ramach festiwalu WATCH DOCS w Rangunie. Tym bardziej cieszy nas, że powstały w efekcie film został premierowo pokazany na najważniejszym światowym festiwalu dokumentu - IDFA.

11:00 RZECZYWISTOŚĆ 2.0, Meksyk, 2012, reż. Victor Orozco Ramirez

Wielokrotnie nagradzana, eksperymentalna rotoskopowa animacja o narkotykach i zbrodniach karteli narkotykowych w Meksyku, opowiedziana z punktu widzenia emigracji. Internet dociera wszędzie, a wraz z nim sprawy, o których wolelibyśmy zapomnieć. Reżyser, mimo pobytu na obczyźnie, ogląda w serwisie youtube płynące z ojczyzny obrazy przemocy. Stały się one zupełnie zasadniczym elementem intensywnie zmediatyzowanych narkotykowych wojen – gangi starannie dobierają miejsca kolejnych publicznych „egzekucji”, dbają o ich fachową audiowizualną rejestrację, a następnie o szeroką dystrybucję tych przerażających zapisów. Cieszą się one ogromną popularnością, a ich zbiorowe oglądanie stało się już jakby nowym społecznym rytuałem. Rzeczywistość 2.0 to krótki, ale pełen mocy zapis osobistych refleksji reżysera, w warstwie rysunkowej zilustrowanych symbolicznymi obrazami

11:30 BANAZ-HISTORIA MIŁOSNA, Norwegia, Wlk. Brytania, 2012, 70', reż. Deeyah Khan

Banaz – love story to wstrząsający film o honorowym zabójstwie Banaz Mahmod, 19-letniej Brytyjki kurdyjskiego pochodzenia. Popełnione w 2006 roku morderstwo poruszyło świat. Na rodzinnej naradzie ojciec, wuj i trzej kuzyni postanowili zgładzić nastolatkę, gdyż ich zdaniem splamiła honor rodziny niestosownym zachowaniem. Jej zbrodnią był pocałunek z ukochanym na ulicy – ktoś zobaczył parę i doniósł ojcu. Banaz – love story to również dramatyczna historia zaniedbań i niekompetencji policji. Pierwszy raz na posterunek Banaz udała się w wieku 17 lat, gdy wbrew woli rodziny uciekła od męża. Aranżowane małżeństwo okazało się bowiem dla niej prawdziwym piekłem – mąż bił ją, gwałcił i wielokrotnie groził śmiercią. Już wówczas dziewczyna powiedziała policji, że jest śledzona. Zgłoszenie zignorowano. Z kolejną prośbą o pomoc zwróciła się ze szpitala – oskarżyła swoją rodzinę o próbę zabójstwa. Jej relacja jednak nie wydała się policji wiarygodna. Funkcjonariusze przesłuchali ją w domu przy rodzicach, ujawniając jej skargę i narażając na jeszcze większe niebezpieczeństwo. Nikt nie zapobiegł tragedii. Zupełnie inaczej brytyjskie organa ścigania zachowały się po zaginięciu nastolatki. Dzięki determinacji detektyw Caroline Goode nie tylko udało się odnaleźć ciało Banaz, ale też oddać sprawców w ręce sprawiedliwości, choć niektórzy z nich schronienia szukali aż w irackim Kurdystanie.

IMPREZA TOWARZYSZĄCA
14:00 warsztat "PRAWA CZŁOWIEKA:TERAZ! TO JEST W TWOICH RĘKACH"    

16:00 CZŁOWIEK,KTÓRY ZRYWA KAJDANY, Wlk. Brytania, 2013, 65’, reż. Erminia Colucci

Pasung to rozpowszechniona w Indonezji praktyka izolowania, zakuwania w łańcuchy i zamykania w przydomowych klatkach osób chorych psychicznie. Choć żyjąc nadal tak blisko swoich rodzin, chorzy pozostają tu w całkowitym odosobnieniu i zaniedbaniu – fizycznym i psychicznym, często popadając w głęboki stupor. Są krępowani i zamykani w mikroskopijnych przestrzeniach, zupełnie jak dżin w butelce, bo też u źródeł pasung leżą przekonania o mieszkających w nich złośliwych dżinach. Dokumentując tę praktykę, Erminia Colucci – doktor z uniwersytetu w Melbourne – nie cofa się przed rejestrowaniem drastycznych obrazów, ale nie na nich skupia swoją uwagę. W centrum filmu pozostaje tytułowy człowiek, który zrywa łańcuchy. Jego empatia jest zrozumiała – sam cierpiał na zaburzenia psychiczne. Wie też, jak wiele dla chorych mogą zdziałać leki i atmosfera akceptacji. To właśnie uświadamia ich rodzinom. Dociera do najodleglejszych wiosek przez bezdroża nieprzyjaznej dżungli, wspierany przez kolegów z pozarządowej organizacji, którzy – podobnie jak on – sami mają za sobą doświadczenie choroby. Ma sojusznika w indonezyjskim rządzie, który uruchomił specjalny program, by zastąpić pasung leczeniem. Najtrudniej jest przekonać rodziny, że ich chorzy nie są niebezpieczni, przezwyciężyć ich zakorzeniony w tradycji lęk, przekonać je do regularnego podawania leków. Po tylu nieraz latach - do ponownego spojrzenia na chorego jak na bliskiego człowieka.

17:15 WALKA O TYBET,  Niemcy, 2012 52 ', reż. Shi Ming & Thomas Weidenbach

Pisarz Wang Lixiong, historyczka Li Jianglin i geograf  Wang Weiluo prowadzą badania terenowe, zdobywają i analizują tajne dokumenty oraz plany inwestycji gospodarczych. Na ich podstawie dekonstruują mity, które powtarzane latami przez potężną machinę propagandową, dla wielu zdążyły nabrać charakteru aksjomatów.
Tybet nie jest więc i nigdy nie był „integralną częścią” Chin, ani tym bardziej chińskiej kultury. Jego zajęcie przez komunistyczną Armię Ludowo-Wyzwoleńczą nie miało nic wspólnego z bajką „pokojowego wyzwolenia”, a cierpienia tybetańskiego ludu w jarzmie demonicznego kleru i garstki obszarników wymyślono na poczekaniu, by wytłumaczyć zdezorientowanym mieszkańcom socjalistycznego raju zbrojne powstanie Tybetańczyków i ucieczkę Dalajlamy, który z woli Mao Zedonga teoretycznie przynajmniej piastował najwyższe stanowiska w chińskim państwie. Okupantowi od początku szło o ziemie o ogromnym znaczeniu strategicznym i bogactwa naturalne. Najcenniejszym z nich może okazać się woda – a rabunkowa gospodarka Pekinu doprowadzić już wkrótce do gigantycznej katastrofy ekologicznej i wojny w Azji.

18:15 RODZINA PAŃSTWA KŁADKO, Polska, 2013, 7’, reż. Carlos Spottorno

Helena Kładko chodzi o kulach, jej córka Monika porusza się na wózku inwalidzkim. Obie cierpią na stwardnienie rozsiane. Wielką podporą jest dla nich maż i ojciec – Pan Antoni. Jednak nawet fach inżyniera i praca na Syberii nie pozwoliły mu zdobyć wystarczających środków na leczenie i rehabilitację żony i córki – pieniędzy wciąż nie starcza. Gdy – zgodnie z oficjalną w Polsce polityką – Monikę po trzech latach wyłączono z programu terapii interferonem, jej stan zdrowia zaczął się szybko pogarszać. Ale Monika nie traci nadziei, ani radości życia. Rodzina Państwa Kładko to nakręcony przez hiszpańskiego fotografa Carlosa Spottorna – zwycięzcę World Press Photo 2002 – krótki, poruszający dokument, który powstał w ramach projektu Under Pressure Europejskiej Platformy Stwardnienia Rozsianego. Z jednej strony wskazuje on na ogromne różnice między państwami Unii w dostępie chorych na SM do opieki medycznej, z drugiej – jest hołdem złożonym ludziom, którzy nie tracą sił wbrew wszelkim przeciwnościom.

18:30 NASZA KLĄTWA, Polska, 2013, 27’, reż. Tomasz Śliwiński

Leo urodził się z rzadką chorobą, tak zwaną klątwą Ondyny. Mityczna klątwa dotknęła niewiernego kochanka  rusałki: mógł on oddychać tylko wtedy, gdy o tym pamiętał. Leo przestaje oddychać, kiedy zapada w sen. Film jest zapisem pierwszych miesięcy życia Leo i osobistym dziennikiem rodziców, próbujących poradzić sobie w nowej sytuacji i oswoić lęk, w rzeczywistości pełnej kabli i dźwięków aparatury oddechowej. To krótki film z miłości. Za kilka dni – 16 grudnia – Leo kończy 3 lata. Historia Leo i jego rodziców zapisywana jest na bieżąco na www.leoblog.pl.

19:00 MATKA 24h, Polska, 2012, 30', reż. Marcin Janos Krawczyk

O co proszą Matkę Boską Częstochowską Polacy przyjmujący na 24 godziny do swoich domów peregrynującą po kraju kopię jej cudownego obrazu? Kim są i jak się wówczas zachowują? Nie tylko w domach i mieszkaniach zresztą – obraz dociera niemal wszędzie, nie wyłączając szpitala ani więzienia. Najwyższej klasy filmowa obserwacja Marcina Janosa Krawczyka ze znakomitymi zdjęciami Marcina Sautera przynosi jeden z oryginalniejszych od dawna dokumentalnych obrazów Polski, docierając jednocześnie do znacznie głębszego, uniwersalnego poziomu. W końcu matka to jedno z najważniejszych ludzkich słów. Film Krawczyka to fascynujący, czasem wzruszający, a czasem zabawny obraz ludzkich pragnień, obaw, emocji, wiary i sceptycyzmu, a także polskich rytuałów i wnętrz.
W dłuższej wersji dokumentu, którą prezentujemy na festiwalu, w pełni objawiają się zalety jego starannej konstrukcji, podobnie jak w pełni wybrzmieć tu może mocny, emocjonalny finał. Czekając na decyzję sądu opiekuńczego, osiemnastoletnia Justyna, która właśnie straciła matkę, modli się do Matki Boskiej, by pozwolono jej samej stać się matką – wziąć w opiekę młodsze rodzeństwo.

19:45 STREFA BEZPIECZEŃSTWA:POLA ŚMIERCI SRI LANKI, Wlk. Brytania, 2013, 93', reż. Callum Macrae

Strefa bezpieczeństwa to film dla ludzi o mocnych nerwach. Mało kto w naszym kraju pamięta, że przez niemal trzydzieści ostatnich lat Sri Lanka była areną etnicznego konfliktu między syngaleską armią rządową, a mniejszością tamilską, reprezentowaną zbrojnie przez osławione Tamilskie Tygrysy, twórców namiastki własnej państwowości na kontrolowanych przez siebie terenach. Kilkuletni impas w działaniach wojennych trwał do 2009 roku, kiedy to lankijskim władzom udało się przekonać międzynarodową społeczność, że walkę z Tamilami powinno się uznać za element ogólnoświatowej wojny z terrorem. Dni tamilskiej autonomii były policzone. Przygotowując się do ofensywy, rząd usunął z rejonu walk zagranicznych dziennikarzy (miejscowi zostali zastraszeni, niepokorni zniknęli bez śladu). Pozbywszy się potencjalnych obserwatorów, armia ruszyła do ofensywy. Jedynymi „zachodnimi” świadkami tego, co się później stało, byli dwaj pracownicy ONZ, którzy odmówili wyjazdu, a ich świadectwa są częścią filmu. Strefa bezpieczeństwa skupia się na ostatnich akordach konfliktu. Wykorzystując zarówno zdjęcia kręcone przez Tamilów, jak i filmy nagrywane przez żołnierzy, film dokumentuje szokującą skalę ludobójstwa, jakiego dopuściła się armia: masakry ludności cywilnej, bombardowanie oznakowanych szpitali, systematyczny ostrzał stref deklarowanych oficjalnie jako chronione. Bestialstwo wojska przywodzi na myśl najgorsze europejskie wzory. Zbrodnie wojenne nigdy nie zostały ukarane, a głównodowodzący rządowej armii cieszy się obecnie immunitetem jako… reprezentant Sri Lanki w ONZ. Rzadko kiedy mamy okazję oglądać w kinie tak drastyczne świadectwo ludobójstwa. Co przerażające – doszło do niego przy cichej akceptacji społeczności międzynarodowej.

 

ORGANIZAROR:
Helsińska Fundacja Praw Człowieka
Społeczny Instytut Filmowy

WSPÓŁORGANIZATOR:
Centrum Kultury i Turystyki

MECENAT:
Miasto Stołeczne Warszawa
Open Society Foundation
MKiDN (3 logotypy)

PARTNERZY:
Ambasada Królestwa Niderlandów
Canal +
WildGrass

PARTNERZY LOKALNI:
Fundacja VIA ART
Amnesty International

PATRONAT LOKALNY:
mragowo24
Kurier Mrągowski

11. Objazdowy Festiwal Filmowy WATCH DOCS. Prawa Człowieka w Filmie 26-27 września 2013 r.

 

WATCH DOCS. Prawa Człowieka w Filmie jest jednym z najstarszych i największych festiwali filmów o prawach człowieka na świecie, co roku gromadzącym około 70 000 widzów w całej Polsce.

Festiwal WATCH DOCS po raz kolejny odwiedzi Mrągowo. Podczas pokazów 26 i 27 września 2013 r. w Centrum Kultury i Turystyki zaprezentowanych zostanie aż 11 filmów dokumentalnych z różnych stron świata. Wiele z nich zostało już nagrodzonych na licznych prestiżowych festiwalach filmowych. Serdecznie zapraszamy!

Wstęp na wszystkie projekcje i imprezy towarzyszące jest WOLNY!!!


Więcej o Festiwalu na http://watchdocs.pl/objazdowy/

                                                                                                   

PROGRAM

Czwartek 26 września

16.00 Jak przetrwać zarazę 120’
USA 2012, reżyser: David France

Tytułowa zaraza z filmu Davida France'a to oczywiście AIDS, którego rozprzestrzenianie się w latach 80. w USA przybrało rozmiary prawdziwej epidemii. Sytuacja pogarszała się błyskawicznie, ale rządzący Republikanie uważali, że epidemia AIDS to zasłużona kara dla wszystkich, którzy nie stosują się do boskich przykazań. Tymczasem z dnia na dzień przybywało kolejnych „zadżumionych”, dla których skrót HIV oznaczał wyrok śmierci. Jednak skazani wcale nie zamierzali czekać na śmierć z założonymi rękami. W 1987 roku gejowscy aktywiści z Nowego Jorku powołali do życia ACT UP (AIDS Coalition To Unleash Power) – organizację, której działania po dziś dzień są bezprecedensowym wzorem obywatelskiego aktywizmu na najwyższym poziomie. Walka była jednak długa i w najtrudniejszym momencie – prawie desperacka. Znakomite archiwalia wykorzystane w filmie France'a uwieczniły te dramatyczne momenty – jak protest w nowojorskiej katedrze św. Patryka, czy wrzucanie prochów ofiar AIDS za ogrodzenie Białego Domu. W końcu jednak mocy tego prawdziwego ruchu społecznego doświadczył na sobie zarówno rząd USA – który musiał przyznać, że AIDS nie jest tylko problemem gejów i narkomanów, jak i koncerny farmaceutyczne, których leki jak się okazało, wcale nie musiały kosztować fortuny.

Tłumaczenie listy dialogowej dzięki uprzejmości American Film Festival.

18.00 Porządna dziewczyna 48'
USA 2011, reżyser: Ann Fessler

Dokument Ann Fessler odkrywa wstydliwą i nieznaną szerzej kartę z historii Stanów Zjednoczonych. W latach 50. i 60. XX wieku zajście w nieślubną ciążę skazywało na ostracyzm społeczny nie tylko kobietę, ale też jej najbliższą rodzinę. Miliony brzemiennych dziewczyn było wydalanych ze szkół, wyrzucanych z domów przez własnych rodziców i umieszczanych w specjalnych ośrodkach, gdzie - ukryte przed wzrokiem świata – czekały na poród. Po nim natychmiast odbierano im noworodki, które trafiały do sierocińców bądź rodzin zastępczych. Matkom zaś kazano trzymać całą sprawę w tajemnicy i zapomnieć, że kiedykolwiek nosiły w swoim łonie dziecko. Ale czy o czymś takim można zapomnieć? Tylko niektórym z bohaterek udało się po latach odnaleźć rodzonego syna czy córkę. Dokument Fessler zrobiony został za pomocą metody „found footage”. Na ekranie oglądamy fragmenty starych filmów prezentujących oficjalny, sielski i anielski wizerunek amerykańskich rodzin i amerykańskich miast. Ze ścieżki dźwiękowej natomiast dobiegają nas przejmujące historie kobiet, które stały się ofiarami hipokryzji i bezdusznego systemu. Ich twarze – te sprzed lat i te dzisiejsze - zobaczymy dopiero w epilogu.


19.00 Baranek boży 28’
Belgia 2011, reżyser: Karine de Villers

Ten bardzo osobisty, poetycki film, Karine de Villers zadedykowała swojemu ojcu. Poszukuje w nim wizualnych odpowiedników dla stanu podwójnej duchowej straty. Piękne, sugestywne obrazy, wzmocnione świetnie dobraną muzyką klasyczną, przywołują niepokojący, pełen tęsknoty za jakąś zniszczoną całością nastrój opuszczenia, rozbicia, utraty niewinności. Sama de Villers tak wyjaśnia genezę filmu: „Mój ojciec, wybierając się do szpitala na operację, której nie przeżył, być może wiedziony niejasnym przeczuciem, co do jej rezultatu, opowiedział mi coś. Coś, o czym powinnam zrobić film. Historię ukrywaną przez ponad pięćdziesiąt lat. Historię seksualnego wykorzystywania. Była w niej szkoła z internatem, nastolatek i mnich. Tym nastolatkiem był mój ojciec.”


19.30 Brak dowodów 10’
Francja 2011, reżyser: Hayoun Kwon

Eksperymentalny, animowany dokument Kwona Hayouna opowiada przerażającą historię, która dla europejskiej widowni może mieć posmak fantastyki. Nigeryjczyk, który uciekł przed rytualnym mordem z ręki własnego ojca – wioskowego czarownika, usiłuje przekonać europejskich urzędników imigracyjnych o tym, że w kraju grozi mu śmierć. Oszczędny styl surowej animacji podkreśla szokujący przekaz – ale czy przekaz ten wystarczy, bo otrzymać azyl?


19.40 Diabeł 7’
Francja 2012, reżyser: Jean-Gabriel Périot

Laureat Nagrody im. Jacka Kuronia na WATCH DOCS 2006 za Nawet, jeśli była kryminalistką…, Jean-Gabriel Périot, sławę zawdzięczający głównie krótkim, eksperymentalnym filmom montażowym, powraca na nasz festiwal, by poprowadzić klasę mistrzowską i przedstawić publiczności dwa nowe obrazy. Diabeł ma formę naładowanego buntowniczą energią muzycznego wideo do utworu francuskiej grupy Boogers. W kontrapunkcie do słów piosenki przemawia tu obraz – archiwalia z epoki politycznego przebudzenia Afroamerykanów w latach 50. i 60.


19.50 Reporter 72’
Meksyk, USA 2012, reżyser: Bernardo Ruiz

Bernardo Ruiz miał nakręcić zupełnie inny film. Chciał sportretować przygraniczny rejon pomiędzy Meksykiem a Stanami Zjednoczonymi. Zbierając materiały, umówił się z lokalnym dziennikarzem, Sergio Haro, którego trzygodzinna, zatrważająca opowieść o meksykańskim dziennikarstwie śledczym zdecydowała o zmianie tematu filmu.
Sergio Haro to tytułowy reporter. Ale nie on jeden. Film, opowiada o losach niezależnego meksykańskiego tygodnika Zeta, który powstał 32 lata temu z inicjatywy innego dziennikarza, Jesúsa Blancornelasa. Tracąc kolejne posady w redakcjach za bezkompromisową postawę, Blancornelas postanowił założyć własną gazetę. Ówczesny Meksyk pod rządami Partii Rewolucyjno-Instytucjonalnej (PRI) był państwem autorytarnym. Zeta była pierwszym niezależnym tygodnikiem, który punktował władzę za złe decyzje, korupcję i niezdrowe związki polityki z biznesem, który z czasem przerodził się w narkobiznes.
Film Ruiza na przykładzie dziennikarzy Zety pokazuje, jak ryzykownym zajęciem jest w Meksyku dziennikarstwo śledcze. W ciągu ostatnich kilku lat zaginęło lub zostało zamordowanych ponad 40 dziennikarzy, którzy deptali po piętach gangom narkotykowym. Wielu z nich, w tym także bohaterowie filmu, zostało zastrzelonych w biały dzień na ulicach Tijuany.

 

Centrum Kultury i Turystyki, Stowarzyszenie Synapsa oraz Inkubator Ekonomii Społecznej zapraszają na FORUM ORGANIZACJI POZARZĄDOWYCH, które w tym roku przebiegać będzie pod hasłem ,,Ekonomia społeczna w organizacjach pozarządowych”, godz. 17.00, sala na piętrze.

 

Piątek 27 września

16.00 Biały skarb: zbieracze soli z Cacqueny 52’
Niemcy 2011, reżyser: Eva Katharine Bühler

Film o tym, że nawet ekologiczne technologie mają swoje koszty społeczne i ekologiczne. Pierwsze ujęcie to prezentacja targu z samochodami przyszłości: hybrydowymi i na prąd. Nie będą potrzebowały ropy (więc nie wytworzą spalin), ale nowych, mocniejszych akumulatorów, które jednak wymagają innych surowców naturalnych, np. litu. Tytułowego „białego skarbu” dotyczy kolejne ujęcie. Złoża cennego pierwiastka odnaleziono w Boliwii- w ogromnym solnym jeziorze – biały skarb z Salar de Uyuni. Piękny krajobraz jak z obcej planety, ponad 3600 m n. p. m, oślepiająca jasność, biel soli, błękit nieba i wody, rozdzielony pasmem widocznych z oddali gór. Na solnym jeziorze – mieszkańcy pobliskiej wioski, Indianie Aymara, od pokoleń trudniący się wydobywaniem soli. Żyje im się całkiem dobrze bez nowych technologii na litowe baterie – komputerów, telefonów komórkowych i samochodów. Mają swoje zwyczaje, tradycję, kościół, szkołę i lamy, które pasą. Katharina Bühler pokazuje nam ten świat tuż przed przybyciem buldożerów, wielkich korporacji, setek ludzi i „dóbr” cywilizacji. Pozwala nam się nim zachwycać ze świadomością, że prawdopodobnie lada chwila wszystko się zmieni i zniknie.


17.00 Dzieci Kotana 66’
Polska 2012, reżyser: Mirosław Dembiński

Tytułowe dzieci Kotana to narkomani, którym pomógł wyjść z nałogu Marek Kotański i którzy pozostali w jego organizacji – Monarze, aby pomagać innym i kontynuować jego dzieło. W filmie reprezentują ich Bogusia i Adam Bączkowscy, prowadzący dzisiaj ośrodek w Nowolipsku. W dziesięć lat po śmierci Kotana w wypadku samochodowym, wspominają charyzmatycznego terapeutę, jego bezkompromisowe metody i swoją trudną drogę do miejsca, w którym są dzisiaj. Poznali się na terapii, obdarzyli uczuciem  i postanowili przeżyć razem życie. Wspólnie zdecydowali też spłacić swój dług przez pomoc innym. W filmie pojawia się wiele materiałów archiwalnych, ale występują również obecni podopieczni ośrodka prowadzonego przez Bogusię i Adama. Całość układa się w historyczną narrację o pokoleniach narkomanów, kontr- i subkulturach młodzieżowych i zmieniających się narkotykach. Odmiany czasu odzwierciedla też warstwa muzyczna – są tu więc starzy hipisi, punk i punkowcy oraz kultura hip hopu. Tylko problem wciąż pozostaje ten sam i może dotknąć każdego.

po projekcji spotkanie z Panią Krystyną Woźniak, Kierowniczką Oddziału Stowarzyszenia MONAR w Białymstoku

19.00 Ciągle wierzę 40’
Polska 2011, reżyser: Magdalena Mosiewicz

Magda Mosiewicz, opowiadając historię Ewy Hołuszko, nie musiała kreować metafory. Chciałoby się powiedzieć, że metafora tam po prostu była, tak silnie życiorys Ewy narzuca myśl o dwóch przemianach. O transformacji osoby i transformacji kraju. Pierwsza, zresztą na najgłębszym poziomie to nie tyle przemiana, ile korekta – chirurgiczna korekta płci, bo Marek Hołuszko od zawsze wiedział, że jest kobietą. Teraz po prostu może być sobą. Społecznie jednak, to wielka zmiana, podobnie jak głęboko społecznie zmieniła się Polska po 1989 r. Marek o te zmiany walczył, był współtwórcą Solidarności, doradzał strajkom w placówkach podległych resortom siłowym, w stanie wojennym działał w konspiracji, aresztowany, w śledztwie nie sypnął nikogo z kolegów. Jakim domem jest teraz wolna Polska dla Ewy Hołuszko? I czy jest taką Polską, o jaką walczył Marek?

Ewa ciągle wierzy, że zmiany są możliwe, jeśli się o nie uparcie walczy. Trudno o bardziej wiarygodną rzeczniczkę tej wiary.


19.50 Plaża szowinistów 25’
Portugalia 2005, reżyser: Diana Adringa, Mamadou Ba, Bruno Cabral, Joana Lucas, Pedro Rodrigues

Ten film, zrealizowany przed kilku laty przez znaną, portugalską dziennikarkę, do dziś pozostaje jedną z lepszych analiz medialnej manipulacji faktami. 10 czerwca 2005 roku, na plaży Carcavelos pod Lizboną, doszło do incydentu, który do białości rozpalił portugalskie media. Dziennikarze prześcigali się w epatowaniu szczegółami zajść, które po kilku dniach urosły do rangi problemu o zasięgu krajowym. Na podstawie kilku nieostrych zdjęć, ukazujących głównie biegnących po plaży nastolatków, stworzono legendę o kilkusetosobowej bandzie czarnoskórych migrantów, którzy mieli dokonać masowych rabunków wśród (białych) plażowiczów. Po tygodniu od opisywanych zajść, medialna histeria osiągnęła apogeum. Zaczęto domagać się zaostrzenia prawa i głowy szefa policji, nie radzącego sobie z rzekomo kilkusetprocentowym wzrostem przestępczości... Diana Andringa,  najpierw umiejętnie zestawia histeryczne komentarze mediów z zeznaniami zdezorientowanych świadków, by  następnie po mistrzowsku zdekonstruować antyimigrancki humbug.


20.20 Zezwalam na atak 58’
Holandia 2011, reżyser: Shuchen Tan

W kwietniu 2010 roku świat zobaczył pochodzące z 2007 roku nagranie z helikoptera Apache ostrzeliwującego cywili, w tym reporterów agencji Reuters, na ulicy Bagdadu. To osławione wideo, zatytułowane przez WikiLeaks Collateral Murder, zostało ujawnione jako jeden z pierwszych dokumentów wykradzionych przez szeregowca Bradley’a Manninga. Shuchen Tan przywraca ludziom zarejestrowanym w tamtym wstrząsającym materiale imiona, życiorysy, rodziny. Docieka, czemu znaleźli się wtedy w feralnym miejscu, dokąd zmierzali. Tworzy wstrząsający i jednocześnie rygorystycznie rzetelny dokument śledczy. Ta odważna dekonstrukcja zbrodni jest z pewnością jednym z najostrzejszych filmowych obrazów antywojennych ostatnich lat. W dokładnej analizie działań armii pomaga reżyserce uczestnik zdarzeń, Ethan McCord – jeden z żołnierzy sił lądowych, którzy przybyli na miejsce po akcji i ratowali ofiary. To zdarzenie na zawsze zmieniło jego życie, a  udział w filmie dał mu m. in. możliwość poproszenia o przebaczenie. Bo w dokumencie Suchen Tan występują też rodziny ofiar i ocaleni. Chcą wyjaśnić, co naprawdę i dlaczego stało się tamtego dnia, ale także uczcić pamięć swoich bliskich. 

 

IMPREZY TOWARZYSZĄCE:

26.09.2013 r. godz. 17.00
FORUM ORGANIZACJI POZARZĄDOWYCH pod hasłem ,,Ekonomia społeczna w organizacjach pozarządowych”.

 

W programie Forum:
1. Wystąpienie Pani Barbary Elżbiety Wyłudek - Kierownika Inkubatora Ekonomii Społecznej w Mrągowie „Ekonomia społeczna - co to takiego?”
2. Inkubator Ekonomii Społecznej w Mrągowie - oferta dla NGO's
3. Przedstawianie założeń „Rocznego Programu Współpracy Gminy Miasto Mrągowo z organizacjami pozarządowymi na rok 2014”
4. Dyskusja

27.09.2013 r. godz. 18.10
SPOTKANIE z Kierownikiem Oddziału Stowarzyszenia MONAR w Białymstoku- Pania Krystyną Woźniak

 

 
ORGANIZATORZY
Helsińska Fundacja Praw Człowieka
Społeczny Instytut Filmowy

WSPÓŁORGANIZATORZY
Centrum Kultury i Turystyki

MECENAT
Fundusz Inicjatyw Obywatelskich
Maisto Stołeczne Warszawa
Unia Europejska
Open Society Institute
DUKA

PATRONI MEDIALNI
Kurier Mrągowski
mragowo24.info

PARTNERZY
Ambasada Królestwa Niderlandów
Canal +
Hotel Matropol

10. Objazdowy Festiwal Filmowy WATCH DOCS. Prawa Człowieka w Filmie niebawem zawita do naszego miasta.
Na projekcje festiwalowe zapraszamy do Centrum Kultury  
i Turystyki (sala widowiskowa) w dniach 27-28 września 2012 r.


WSTĘP na wszystkie projekcje i imprezy towarzyszące jest WOLNY!!!

Podczas Festiwalu prezentowane będą wybitne dokumenty filmowe z całego świata pokazujące przejawy łamania praw człowieka, a także uświadamiające, że na sytuację w której się znajdujemy ma wpływ każdy. Czasami wystarczy jeden człowiek, żeby świat wyglądał inaczej.


PROGRAM

Czwartek 27 września

godz. 10.00  NASZA SZKOŁA
USA, Szwajcaria, Rumunia 94’ 
reż. Mona Nicoara, Miruna Coca

Reżyserkom udało się sfilmować rasizm, a więc coś niepomiernie trudniej uchwytnego. Pół wieku po głośnej sprawie Brown v Board of Education, która zapoczątkowała desegregację białych i czarnych dzieci w amerykańskich szkołach, spokojne rumuńskie miasteczko szykuje się do podobnego eksperymentu. Przy wsparciu Unii Europejskiej dzieci z romskiego przedmieścia, dotąd w ofercie edukacyjnej mające jednoizbową ruderę z żałosnym poziomem nauczania, mają chodzić do szkoły w miasteczku, razem z innymi dziećmi. Jakie szanse będzie miał początkowy entuzjazm Beniego, Aliny i szesnastoletniej już Dany w zetknięciu z nową rzeczywistością? Kilkuletnia filmowa obserwacja pozwala nie tylko odpowiedzieć na to pytanie, ale i niemal dosłownie  “zobaczyć” mechanizmy, o których z reguły możemy tylko czytać w socjologicznych studiach. Co więcej, śledząc losy integracyjnego projektu z perspektywy dzieci, inaczej przeżywamy jego klęskę.

godz. 12.00  SZYB NR 8 – wyróżnienie specjalne Watch Docs
Estonia, Ukraina 2010 85’
reż. Marianna Kaat 

W Polsce nazywamy je biedaszybami: wyrobiska górnicze, z których - po zamknięciu nierentownych kopalń i masowych zwolnieniach – wydobywa się węgiel „na czarno”. We wschodniej Ukrainie są one nierzadko podstawą utrzymania bezrobotnych mieszkańców. Zostawieni na pastwę losu ludzie wykopali tu wiele takich dziur węglowych. Niektórzy we własnym ogródku, a nawet pod własnym domem. Także 15-letni Jura Sikanow - wnuk dyrektora z czasów sowieckich - pracuje „na kopalni”. Z zarobionych w ten sposób pieniędzy utrzymuje swoją rodzinę. Jego ojciec umarł, matka z ojczymem piją, zaś zbuntowana starsza siostra chciałaby wreszcie zacząć żyć własnym życiem. Reżyserka skupia uwagę na losach rodziny Sikanowow, której towarzyszy z kamerą przez cały rok. Próbuje też pomóc rodzeństwu wyrzucanemu z mieszkań i szkół, ledwo wiążącemu koniec z końcem. Kryzys światowy nie pozostaje bez wpływu na, i tak kiepską, sytuację nielegalnych górników. Kaat portretuje już nie  ofiary “transformacji”, ale ich dzieci. Wygląda na to, że i one nie mają na Ukrainie zbyt wielu perspektyw.                                 

godz. 17.00  BHOPAL – ŻYCIE PO KATASTROFIE
USA 2011 50’
reż. Van Maximilian Carlson 

Bhopal to miasto w sercu Indii, w którym doszło do największej znanej światu katastrofy przemysłowej – dużo tragiczniejszej w skutkach niż na przykład eksplozja reaktora w Czarnobylu. Rankiem 3 grudnia 1984 roku w wyniku awarii w fabryce pestycydów należącej do amerykańskiej firmy Union Carbide, do atmosfery trafiło 40 ton trującego izocyjanianu metylu. Dziś wiadomo, że przyczyną katastrofy była redukcja kosztów – m.in..w dziedzinie bezpieczeństwa. Liczbę ofiar ocenia się na dwadzieścia tysięcy osób, z czego niemal jedna czwarta zmarła od razu, a reszta – w wyniku powikłań po kontakcie z trucizną. Awaria miała miejsce niemal trzydzieści lat temu, ale do dziś zbiera śmiertelne żniwo. Union Carbide (obecnie Dow Chemicals – druga na świecie pod względem wielkości firma produkująca chemikalia) wykpiło się od odpowiedzialności niewielkim jednorazowym odszkodowaniem,  które zniknęło w kieszeniach skorumpowanych hinduskich urzędników. Tymczasem Bhopal potrzebuje dziesiątków, jeśli nie setek szpitali i centrów rehabilitacji, a przede wszystkim – czystej wody pitnej.

godz. 18.00  BIAŁORUSKI SEN – nagroda publiczności Watch Docs
Rosja 2011 50’
reż. Ekatarina Kibalchich

Centralnym punktem tej opowieści są wybory prezydenckie 19 grudnia 2010 r. i następujące po nich represje. Przypomnijmy - były to wybory, w których 7 na 9 opozycyjnych kandydatów zostało zatrzymanych, a wielu z nich także dotkliwie pobitych. Biciem i zatrzymaniami siły porządkowe odpowiedziały też na pokojową manifestację w Mińsku. “Białoruski sen” oddaje hołd żonom kontrkandydatów Łukaszenki, które często ponoszą poważne konsekwencje ich politycznych wyborów. Rejestruje także “milczące protesty” na mińskich ulicach już w 2011 r. Organizowane na zasadzie „błyskawicznego tłumu” (flash mob) przy pomocy internetu i sms-ów bardzo niepokoją władze. Nic dziwnego, nasuwają przecież skojarzenia z wydarzeniami w innej części świata, gdzie także nowe media odegrały trudną do przecenienia rolę.       


godz. 19.00  PODDAM SIĘ JUTRO 
USA, Wielka Brytania 2011 95’ 
reż. Michael Collins

Bohater dokumentu spędził do tej pory czternaście lat w więzieniu. Mimo że zbrodnia, o którą jest oskarżony, zdarzyła się kilkaset kilometrów od miejsca, gdzie feralnej nocy widziało go kilkadziesiąt osób. Rzecz dzieje się na Filipinach, gdzie od reguł praworządności ważniejsze są powiązania rasowe i klanowe, dodatkowo skomplikowane wszechobecną korupcją. Faktem jest, że popełniono zbrodnię; jej ofiarami padły dwie dwudziestolatki, należące do chińskiej mniejszości, tradycyjnie uznawanej na Filipinach za „gorszą”. Z kolei Paco należy do ustosunkowanego klanu z politycznymi koneksjami. Podczas procesu, sąd – który trudno uznać za bezstronny, zważywszy na klanowe powiązanie sędziego z rodziną ofiar - orzeka najwyższy wymiar kary. Po kilkunastu miesiącach w celi śmierci, kara śmierci zostaje zmieniona na dożywocie (nowa pani prezydent decyduje o zniesieniu najwyższego wymiaru kary). Tymczasem podczas wyborów, sędzia który wydał feralny wyrok, popełnia samobójstwo w podejrzanych okolicznościach.          

 


Piątek 28 września

godz. 10.00  RATUNKU! MAMY GEJA W KLASIE
Holandia 2010 62'
reż. Doesjka van Hoogdalem

Holandia uchodzi za oazę tolerancji i prawdziwy raj dla mniejszości seksualnych. Film może nieco ten mit nadszarpnąć. Jesteśmy tutaj świadkami lekcji na temat homoseksualizmu, jakie przeprowadza w szkołach grupa wolontariuszy. Nie polegają one jednak na pouczaniu młodych ludzi, co mają mniemać, lecz głównie na wysłuchaniu ich opinii i przemyśleń. Jak się okazuje, siła uprzedzeń i stereotypów, mających swoje źródło przede wszystkim w religijnych zakazach, jest wciąż straszliwa. Padają wyzwiska, groźby, słowa obrzydzenia oraz pogardy. Głosy sympatii i empatii są zdecydowanie w mniejszości. Jeden z nastolatków twierdzi, że wygnałby z domu swoje dziecko, gdyby było „homo”, inny aż rwie się, żeby bić „pedałów”. Film pokazuje, że edukacja w zakresie praw człowieka jest bardzo ważna także w krajach, które – wydawać by się mogło – wszystkie lekcje z tego przedmiotu już przerobiły.    


JESTEM DZIEWCZYNKĄ!
Holandia 2010 15' 
reż. Susan Koenen
Joppe urodziła się chłopcem, ale od kiedy pamięta, chciała być dziewczynką. Teraz ma trzynaście lat i poprosiła dzieci ze swojej klasy, by odtąd traktowały ją jak dziewczynkę...

godz.11.30  OD GŁOWY DO NIEBA
Włochy 2010 53' 
reż. Debora Scarperotta

Co myśli, co czuje i jak radzi sobie młody mężczyzna, którego własne ciało zmusza do patrzenia na świat – dosłownie i w przenośni - z nietypowej perspektywy? Przy wzroście dziecka, Mohammed mógł pozostać w rodzinnym Maroku na garnuszku rodziców, znosząc przy tym dalej pogardliwe uwagi, jakich tyle już nasłuchał się w szkole i na ulicy. Wybrał jednak własną drogę i udał się w daleką podróż - do Włoch. Nauczył się nowego języka, w którym opisuje na nowo – sobie i nam – swój świat. W Bolzano uczestniczy w warsztatach teatralnych, gra w piłkę, dostaje pracę. Marzy o związku, ale także o odnowieniu więzi z opuszczoną rodziną. Chciałby, żeby ojciec i matka zrozumieli i uszanowali jego decyzję. Podejmie próbę nawiązania kontaktu, pozwalając nam być jej świadkami. W swoim znakomicie nakręconym, mądrym filmie Debora Scaperrotta przedstawia portret bohatera o niebywałej sile i intensywnej ekranowej obecności, zadającego sobie i nam zupełnie podstawowe pytania.


godz. 17.00 ŻARÓWKOWY SPISEK
Hiszpania, Francja 2010 75' 
reż. Cosima Dannoritzer

Historia pewnej żarówki, od ponad stu lat oświetlającej bazę straży pożarnej gdzieś na amerykańskiej prowincji, staje się w dokumencie Cosimy Danorritzera punktem wyjścia do refleksji na temat współczesnego modelu produkcji i konsumpcji. Według twórców filmu, stare dobre czasy skończyły się już w 1924 roku, kiedy kartel Phoebus zawiązany przez amerykańskie firmy elektryczne ograniczył do 1000 godzin tzw. spodziewaną żywotność żarówek. Od tego momentu wszystko zaczęło się psuć: firmy w pogoni za zyskiem poprzestają na wytwarzaniu rzeczy gorszej jakości, tak aby konsumenci musieli je jak najczęściej wymieniać na nowe. Konsekwencją ekonomicznego modelu, w którym rynek nieustannie zalewany jest nowymi, lepszymi wersjami tych samych przedmiotów, są rosnące góry śmieci. Z problemem śmieci konsumpcyjne społeczeństwa Zachodu radzą sobie przy pomocy krajów Globalnego Południa, które za niewielką opłatą (najczęściej wędrującą prosto do kieszeni skorumpowanych urzędników) przyjmują tony toksycznych odpadów. Przyszłe pokolenia wystawią nam słony rachunek za ten niekończący się karnawał zakupów na kredyt.                                                     
      


godz. 18.30  SPRZEDANA
Szwecja 2010 72’
reż. Nima Sarvestani

Ten film ogląda się jak thriller. Nie bez przyczyny: w końcu stawką, o jaką tu chodzi, jest ludzkie życie. Niestety, historia opowiedziana przez Nimę Sarvestaniego wydarzyła się naprawdę. Ten dokument mógłby być świetnym argumentem na rzecz uniwersalizmu praw człowieka w sporze z kulturowym relatywizmem. Bohaterka filmu, Sabere, z pewnością nie zgodziłaby się z tezą, że jakakolwiek kultura uzasadnia łamanie jej podstawowych praw. Gdy miała 10 lat, sprzedano ją starszemu o 40 lat Talibowi. Ich „związek” oznaczał dla Sabere uwięzienie, bicie i kilkakrotne poronienia. Dziś szesnastoletnia, znalazła pomoc i schronienie dzięki organizacji pozarządowej pomagającej kobietom. Ponieważ ze strony męża grozi jej śmierć, decyzja o powrocie do matki i ojczyma będzie trudna. Pełen napięcia i zwrotów akcji film Nimy Sarvestaniego dokumentuje opresję afgańskich kobiet bez uogólnień i ideologizowania, śledząc historię, która mogłaby się wydawać przesadnie sensacyjna, gdyby nie była prawdziwa.     

godz. 20.00  HEBRON JEST NASZ
Włochy 2011 72' 
reż. Giulia Amati, Stephen Natanson

Twórcy filmu znaleźli się w Hebronie przypadkiem, w związku z innym projektem. Ale sytuacja, którą tam zastali, zmusiła ich do działania. Bo trwający w Hebronie od lat karnawał nienawiści budzi odrazę i złość. Palestyńczykom, od pokoleń mieszkającym w mieście, towarzyszy nieustanna, słowna i czynna agresja ze strony osadników, w tym także kobiet i dzieci. Dzieci osadników, którym zazwyczaj towarzyszą uzbrojeni żołnierze lub policjanci, bezkarnie opluwają, przeklinają i obrzucają kamieniami każdego napotkanego Araba. Także w Izraelu słychać głosy oburzenia przeciwko sytuacji w Hebronie. Niektóre zdjęcia, które włączono do filmu, powstały zresztą dzięki akcji rozdawania kamer Palestyńczykom, prowadzonej przez izraelską organizację obrony praw człowieka B'Tselem. Tymczasem jedyne, co można zrobić dla Palestyńczyków z Hebronu – to pokazać ich los światu.


Imprezy towarzyszące

 

KAMPANIA FREE PACO NOW
Ma ona na celu doprowadzenie do uwolnienia bohatera filmu “Poddam się jutro”- Paco Larrañagi, od czternastu lat odsiadującego wyrok, którego rzetelność budzi wiele wątpliwości. Podczas Festiwalu zbierane będą podpisy pod listem do premiera Hiszpanii. Pomóżmy uwolnić Paco!                    


 W Y S T A W A   a u t o r s t w a  K r z y s z t o f a   F I L I P I A K A  “CZARNOBYL - RAJ  UTRACONY”
Wystawa z ekspedycji do „strefy zero”, Krzysztofa Filipiaka - podróżnika, dokumentalisty, fotografa, operatora kamery. Prypeć, niegdyś tętniąca życiem, dziś jest tylko smutnym wspomnieniem o tragedii, która w 1986 roku wstrząsnęła całym światem. Pomimo, że od Czarnobyla nazwano katastrofę, to właśnie Prypeć jest najbardziej widocznym jej symbolem i monumentem tragicznej historii tamtych lat. Został on założony 4 lutego 1970 roku jako osada dla robotników budowlanych i pracowników elektrowni jądrowej w Czarnobylu. Ta ostatnia powstała w tym samym roku – najpierw jako plac budowy, a następnie jako jedna z największych elektrowni atomowych w Europie. Prypeć nieoficjalnie nazwana została Atomograd (miasteczko atomowe naukowców i pracowników), była ona także dziewiątą tego typu osadą w dawnym ZSRR.                       

       www.steppinout.pl
      www.facebook.com/SteppinOutProject

FORUM ORGANIZACJI POZARZĄDOWYCH realizowane ze Stowarzyszniem SYNAPSA
pod hasłem  „Rola partnerstwa w funkcjonowaniu organizacji pozarządowych”. 

Spotkanie odbędzie się w ramach 10. Objazdowego Festiwalu Filmowego. Wacht Docs. Prawa Człowieka w Filmie, 28 września o godz. 15.30 w CKiT (sala na piętrze).

W programie Forum planowane jest:

15.30 – otwarcie konferencji

15.40 – wystąpienie pełnomocnika ds. organizacji pozarządowych w Urzędzie Wojewódzkim    
             i Marszałkowskim,

16.00 – wystąpienie przedstawiciela Regionalnego Ośrodka Wspierania  Organizacji Pozarządowych nt. Rola partnerstwa organizacji pozarządowych,

16.20 – wystąpienie pełnomocników ds. współpracy z organizacjami pozarządowymi z urzędu miasta i powiatu,

16.30 – prezentacja organizacji pozarządowych,

17.20 – dyskusja.

 

Więcej o Festiwalu na http://watchdocs.pl/objazdowy/

 
ORGANIZATORZY
Helsińska Fundacja Praw Człowieka
Społeczny Instytut Filmowy

WSPÓŁORGANIZATORZY
Centrum Kultury i Turystyki

MECENAT
Fundusz Inicjatyw Obywatelskich
Maisto Stołeczne Warszawa
Unia Europejska
Open Society Institute
DUKA

PATRONI MEDIALNI
Radio Planeta
Kurier Mrągowski
Fakty Mazur
mragowo24.info
Radio Wnet

PARTNERZY
Ambasada Królestwa Niderlandów
Canal +
Hotel Matropol

9. Objazdowy Festiwal Filmowy WATCH DOCS. Prawa Człowieka w Filmie.
29-30 września 2011 r. WSTĘP WOLNY!!!


PROGRAM

Czwartek 29 września

godz. 10.00 PRZYWÓDCA MA ZAWSZE RACJĘ
Gruzja 2010 43’ 
reż. Salome Jashi
szkoła nienawiści na letnim obozie dla patriotycznej młodzieży Gruzji

godz. 10.45 WARSZAWA DO WZIĘCIA
Polska 2009 51’
reż. Karolina Bielawska, Julia Ruszkiewicz
trzy dziewczyny z popegeerowskich wsi próbują zacząć nowe życie w Warszawie

godz. 17.00 RÓŻOWY GANG
Indie, Wielka Brytania 2010 100’
reż. Kim Longinotto
w indyjskim Uttar Pradesz gang kobiet w różowych sari walczy z męską przemocą i kastową
dyskryminacją

godz. 18.45 NARGIS
Birma, Niemcy 2010 90’
reż. dla bezpieczeństwa twórców ich nazwiska
są utrzymywane w tajemnicy Birma po przejściu cyklonu Nargis

godz. 20.30 POCZTÓWKA DO TATY
Niemcy 2010 85’
reż. Michael Stock
reżyser, w dzieciństwie molestowany seksualnie przez ojca, po latach podejmuje próbę ponownego spotkania

Piątek 30 września

godz. 10.00 BAŁKA - TRZY HISTORIE
Ukraina 2010 35'
reż. Anya Meksin, Leeza Meksin
redukcja szkód na Ukrainie - historie trzech kobiet po terapii metadonowej

godz.10.30 KLIMAT NA ZMIANY
USA 2010 85’
reż.Brian Hill
a co ty zrobiłeś, by powstrzymać globalne ocieplenie?

godz. 17.00 KONGO W CZTERECH AKTACH
Kongo, RPA 2010 69’
reż. Dieudo Hamadi, Divita Wa Lusala, Kiripi Katembo Siku
cztery odsłony rzeczywistości własnego kraju w obiektywie kongijskich twórców

godz. 18.10 SZEŚĆ TYGODNI
Polska 2009 18’
reż. Marcin Janos Krawczyk
czas na decyzję - czy oddać dziecko na zawsze?

godz. 18.30 WINNY Z ZAŁOŻENIA|
Meksyk 2009 90’
reż. Roberto Hernandez, Geoffrey Smith
domniemanie winy w meksykańskim wymiarze sprawiedliwości - film jako narzędzie walki o uchylenie wyroku skazującego za morderstwo

godz. 20.10 CZERWONE ŚWIATŁO
USA, Kambodża 2009 72’
reż. Guy Jacobson, Adi Ezroni, Charles Kiselyak
Somaly Mam i Mu Sochua w nierównej walce z mafijnymi bossami i skorumpowanymi politykami, czerpiącymi zyski z dziecięcej prostytucji

IMPREZY TOWARZYSZĄCE

Wystawa komiksów MARTY STAŃCO na podstawie raportów Amnesty International pt. „STOP PRZEMOCY WOBEC KOBIET”
hol CKiT

SPOTKANIE TEMATYCZNE Z PSYCHOLOGIEM, PSYCHOTERAPEUTĄ
po seansie „Różowy Gang”
sala na piętrze CKiT

FORUM ORGANIZACI POZARZĄDOWYCH działających w Mrągowie
29 września, godz. 15.00

ORGANIZATORZY
Helsińska Fundacja Praw Człowieka
Społeczny Instytut Filmowy

WSPÓŁORGANIZATORZY
Centrum Kultury i Turystyki
MECENAT:
Open Society Institute
Fundusz Inicjatyw Obywatelskich

PATRONI MEDIALNI
Radio Planeta
Kurier Mrągowski
ITV Mrągowo
Ultra Led

PARTNERZY:
Ambasada Królestwa Niderlandów
Ambasada Kanady
Instytut Francuski
Canal +
Credit Suisse
MAart 
Ministerstwo Kultury I Dziedzictwa Narodowego
Hotel Ibis
Fortima
Open Society Institute Global Drug Policy Program
UNICEF
Visegrad Fund
Czesko-niemiecki Fundusz Współpracy
Sieć Kin Studyjnych i Lokalnych
Filmoteka Narodowa
Polski Instytut Sztuki Filmowej

8. Objazdowy Festiwal Filmowy WATCH DOCS. Prawa Człowieka w Filmie,  Centrum Kultury i Turystyki, 30 września - 1 października 2010 r. Wstęp wolny.
PROGRAM FESTIWALU 2010

Czwartek, 30 września

10.00
Narkopolityka
HEROINA W KABULU 75’
Wielka Brytania, Afganistan 2009, reż. Jawed Taiman
Afganistan to jeden z największych na świecie producentów i eksporterów opiatów. Polityka narkotykowa państw Zachodu skupia się raczej na zagrożeniach, jakie heroina niesie dla obywateli „pierwszego świata”, podczas gdy w samym Afganistanie rośnie rzesza uzależnionych, których liczbę ocenia się na ponad milion. Autor filmu przez rok obserwował dwóch zmagających się z wyniszczającym nałogiem piętnastolatków – Jabara i Zahira. Żaden z nich nie ma właściwie szans na porzucenie heroiny, która dostępna jest praktycznie wszędzie. Obaj są stałymi bywalcami ruin radzieckiego ośrodka kultury, gdzie pośród zniszczonych socrealistycznych fresków spotykają się kabulscy narkomani. Rządowa pomoc dla uzależnionych ogranicza się do zamykania ich w miejscach odosobnienia. Rodzina też nie stanowi żadnego oparcia – rodzice często sami są wieloletnimi konsumentami opium i heroiny. Życie chłopców ogranicza się do nieustannego kombinowania, jak zdobyć pieniądze potrzebne na kolejny strzał, i chwil oszołomienia, pozwalających pomarzyć o innej rzeczywistości.

                   
11.30
Konkurs 9. MFF Watch Docs
GŁOSY Z EL-SAYED 75’
Izrael 2008, reż. Oded Adomi Leshem
El-Sayed na pustyni Negev – beduińskie miasteczko ciszy w granicach Izraela to największa na świecie społeczność niesłyszących. Głuchota, będąca najczęściej wynikiem wad genetycznych, jest tu przekazywana z pokolenia na pokolenie. W każdej niemal rodzinie jedna lub parę osób od dzieciństwa nie słyszy. Mieszkańcy El-Sayed wypracowali przez lata własny język migowy, który dziś badają przyjezdni naukowcy. Nikt tutaj nie czuje się upośledzony. W tak dużej i zintegrowanej społeczności nikt nie jest „inny”: bohaterowie filmu wypowiadający się do kamery żartują, że brak słuchu w dużej mierze ułatwia im życie. Na przykład umożliwia spanie przy warczącym agregacie. W nocy w El-Sayed robi się bowiem naprawdę głośno, gdyż miasteczko nie ma dostępu do prądu, co władze izraelskie od lat obiecuj  zmienić. W kontraście do surowych warunków życia w El-Sayed pojawia się jednak nowoczesna technologia, która może przywrócić słuch. Salim postanawia walczyć o lepszą przyszłość swojego syna i zapisuje go do rządowego programu wszczepiania implantów.

17.00
Zbliżenia: Przestrzeń poradziecka
211: ANNA 90’
Włochy 2008, reż. Paolo Serbandini, Giovanna Massimetti
Przewodnikami Paolo Serbandiniego i Giovanny Massimetti w tej opowieści o 20 latach najnowszej historii Rosji są dziennikarze, Anna i Aleksander Politkowscy. Anna i Sasza byli niegdyś małżeństwem. Oboje zdobyli sławę i odegrali znaczącą rolę w dziejach wolności słowa w Rosji, każde z nich jednak w innym momencie. Sasza to ikona epoki glasnosti, gospodarz telewizyjnego programu sowieckiej telewizji, w którym po raz pierwszy prawdziwy obraz kraju nie był przesłaniany propagandową zasłoną. Program przyniósł Saszy popularność, wybrano go nawet do Parlamentu, po upadku ZSRR jednak jego gwiazda przygasła, a w centrum uwagi znalazła się Anna, ze swoimi reportażami z Czeczenii i demaskatorskimi artykułami o reżimie Putina. Współczesne zdjęcia opatrzone opowieściami Aleksandra oraz relacjami córki, przyjaciół i kolegów po fachu Politkowskich przeplatają się w dokumencie Serbandiniego i Massimetti z dwoma wspaniałymi wywiadami z Anną, nagranymi przez włoskich filmowców w 2003 i 2004 roku. Anna Politkowska była dwieście jedenastym dziennikarzem zamordowanym w Rosji od 1991 roku.

BEZ SŁÓW 12’
Gruzja 2009, reż. Salome Jashi
Wojna w Gruzji w 2008 roku spowodowała śmierć przynajmniej kilkuset osób i wysiedlenie kilkudziesięciu tysięcy mieszkańców Osetii Południowej. W jaki sposób przedstawić tragedię rodzin, które straciły bliskich, tysięcy mieszkańców zmuszonych opuścić swoje domy, walczących żołnierzy, niepojmujących sytuacji dzieci? Salome Jaszi udało się odpowiedzieć na to pytanie w sposób, który mało kogo pozostawia obojętnym, choć na ekranie nie widać wojennych okropności. Jej krótki film opiera się na ciekawym pomyśle formalnym: stajemy się świadkami tragedii, choć sami jej nie zobaczymy.

19.00
Nowe Filmy Polskie
CHEMIA 58’
Polska 2009 reż. Paweł Łoziński
Na warszawskim Ursynowie pacjenci kliniki onkologicznej poddają się chemioterapii. Leżą parami, rozmawiają. W znakomitych kadrach Kacpra Lisowskiego widzimy głównie ich twarze. Ten prosty pomysł formalny w filmie Pawła Łozińskiego działa z ogromną, Beckettowską wręcz siłą. Jak Winni ze „Szczęśliwych dni”, na czas zabiegu bohaterowie Łozińskiego są unieruchomieni, ale swobodnie biegną ich myśli i słowa. Zdradziły ich własne ciała, ale w duszach są dalej tymi samymi osobami. Tych bezpretensjonalnych, pełnych autentyzmu rozmów o życiu słucha się ze wzruszeniem i napiętą uwagą, bo wszyscy najbardziej doceniamy jego wartość, gdy coś mu może zagrozić. Rzadko kiedy we współczesnej sztuce dokumentu spotyka się podobną wrażliwość, empatię i szacunek do bohaterów, kameralne portrety, stworzone bez epatowania cierpieniem czy śmiercią, wstrząsające właśnie przez swoją prostotę. „Chemia” to z pewnością jeden z najwybitniejszych polskich filmów ostatniego
dziesięciolecia.

20.00
Konkurs 9. MFF Watch Docs
CIOTKI 103’
USA, Francja 2009, reż. Anne Aghion
WATCH DOCS pozostaje wierny filmom Kim Longinotto, laureatki naszej nagrody w 2003 roku, jak ona pozostaje wierna najlepszym cechom swojego stylu, stanowiącego nową jakość w historii cinema vérité. „Ciotki” to piąty dokument Longinotto, jaki prezentujemy warszawskiej publiczności. Jak zwykle jest on pełnym autentyzmu, ciepłym, ale nie sentymentalnym portretem kobiet, które mają dość siły, żeby zmieniać społeczeństwo. Thuli, Mildred, Sdudla, Eureka i Jackie z pozarządowej organizacji Bobbi Bear niosą pomoc krzywdzonym i wykorzystywanym seksualnie dzieciom w Durbanie.Trudno wyobrazić sobie trudniejsze zadanie- zewsząd otaczają je: przemoc, nędza, rasizm, korupcja i apatia. Ale trudno przecenić siłę zgranego żeńskiego zespołu. Nie rozbijają go ani polityka, ani różnice w pochodzeniu społecznym i rasowym, jednoczy zaś przyjaźń i głębokie, spokojne przekonanie o sensie podejmowanych wspólnie działań. Longinotto potrafi mówić o najtrudniejszych
sprawach z wrażliwością, współczuciem i nadzieją, ale też z wyzwalającą szczerością.


Piątek, 1 października

10.00
Chcę zobaczyć
MÓJ TATA JEST MĘCZENNIKIEM 50’
Holandia 2008, reż. Daisy Mohr
Twórcom filmu udało się zajrzeć za kulisy trwającego od dziesięcioleci libańskiego konfliktu. Przez rok towarzyszyli z kamerą rodzinie Ibrahima Mouazzi – jednego z wielu szyickich „męczenników” – bojowników poległych w akcji przeciwko izraelskiemu okupantowi. Jego rodzina objęta jest specjalnym programem pomocy społecznej
Hezbollahu, który na kontrolowanych przez siebie terenach stworzył finansowany z zewnątrz osobny, quasi-państwowy organizm. Synowie męczenników, od najmłodszych lat wychowywani w kulcie dżihadu, są idealnym materiałem na terrorystów. Przez całe, najczęściej niezbyt długie życie, korzystają z luksusowej, finansowanej przez Syrię i Iran opieki socjalnej. W pewnym momencie – gdy będą już na to gotowi – przyjdzie jednak czas na spłatę wieloletniego długu. Kiedy już (pośmiertnie) otrzymają tytuł „męczenników”, ich matki z pewnością będą mogły skorzystać z seansów terapeutycznych prowadzonych przez psychologów Hezbollahu.
                   
11.00
Konkurs 9. MFF Watch Docs
BLOK 25 90’
Argentyna, Hiszpania 2008, reż. Alejo Hoijman
Młodociany przestępca Simón trafia do słynnego na całą Amerykę Łacińską Bloku 25. Tylko na pierwszy rzut oka jest to zwykły zakład karny. Inaczej niż to na ogół bywa w południowoamerykańskich więzieniach, osadzeni mają tam do dyspozycji czyste, duże i niemal nieustannie otwarte cele. Strażników właściwie nie widać, podobnie jak przemocy wśród więźniów. Ale każdy, kto chce tam pozostać, musi… przejść duchową przemianę. Wszyscy tutaj oddają się wszechobecnym ewangelizacyjnym rytuałom. Po korytarzach nieustanie niesie się hipnotyczne skandowanie religijnych haseł. Sceptycznemu Simónowi, który nie chce aktywnie uczestniczyć w zbiorowych obrzędach, grozi przeniesienie do zwykłego więzienia. Czy pozostanie nonkonformistą, czy podda się indoktrynacji? A może przejdzie rzeczywistą przemianę duchową? Czy też podejmie wykalkulowaną grę, ceniąc sobie lepsze warunki i możliwość skrócenia wyroku? A wreszcie – czy sztuka filmowa – wspaniałe zdjęcia realizowane przy użyciu wielu kamer i niemal nieograniczony dostęp twórców do wszystkich zakamarków Oddziału 25 – pozwala odpowiedzieć na takie pytania?


17.00
Konkurs 9. MFF Watch Docs
CZŁOWIEK, KTÓRY POKONAŁ PENTAGON 94’
Francja 2009, reż. Jean-Gabriel Pierot
Daniel Ellsberg przez wiele lat był jednym z najbardziej efektywnych „jastrzębi” Pentagonu. Jako filar korporacji RAND (elitarnego sztabu doradców Departamentu Obrony), o wojnie w Wietnamie wiedział wszystko – tym bardziej, że jako ochotnik spędził kilka miesięcy na pierwszej linii frontu. W 1971 roku decyduje się na ujawnienie prasie ściśle tajnych dokumentów, demaskujących publiczne kłamstwa i hipokryzję kolejnych prezydentów USA, którzy kontynuowali wojnę w Wietnamie głównie po to, by „uniknąć niewygodnej kompromitacji”. Po przekazaniu dokumentów redakcji „New York Timesa”, Ellsberg znika. Nixon ogłasza go „najniebezpieczniejszym człowiekiem w USA” i pod pozorem ochrony tajemnicy państwowej doprowadza do wstrzymania druku nowojorskiej gazety. Tymczasem Ellsberg gorączkowo szuka w całej Ameryce kolejnych wydawców. Kiedy w końcu wpada w ręce FBI, opinia publiczna domaga się już głowy Nixona. Ten podejmie jeszcze ostatnią próbę uratowania swojej pozycji, która przejdzie do historii jako Afera Watergate… Film Judith Ehrlich i Ricka Goldsmitha ogląda się jak rasowy szpiegowski thriller, w którym niespodziewane zwroty akcji budują napięcie aż do satysfakcjonującego finału. W ten fascynujący sposób opowiedziane zostały jedne z najważniejszych wydarzeń w amerykańskiej historii wolności słowa i obywatelskiego nieposłuszeństwa. Ich sens jest dziś niezwykle aktualny.

18.40
Ukryta kamera-Dokument w podziemiu
POŻEGNANIE ZE STRACHEM 25’
Szwajcaria 2008, reż. Dhondoup Wangchen
Pekin obiecywał światu, że igrzyska olimpijskie zmienią Chiny na lepsze, przynosząc większe poszanowanie praw człowieka, Dhondup Łangczen postanowił zaś pokazać, jak widzą to Tybetańczycy. Swoim rozmówcom zostawiał wybór: mogli ukryć twarze lub mówić prosto do kamery. Większość, choć w ChRL prawda potrafi być najkrótszą ścieżką do więzienia, rzucała wyzwanie strachowi. Przedolimpijskie badanie opinii publicznej okazało się portretem społeczności tybetańskiej w przeddzień największych w historii protestów przeciwko chińskim rządom. Zdjęcia zdołały przekroczyć granicę, ale ich autor czeka właśnie na wyrok za pożegnanie ze strachem.

Chcę zobaczyć
SZTUKA PAŁOWANIA 4’
Francja/France 2009 4’ Reżyser/Director: Jean-gabriel Périot
Najnowszy film Jean-Gabriela Périota, tegorocznego jurora WATCH T, to – rzecz jasna – praca found-footage. Po raz kolejny Périot eksploruje temat społecznego fenomenu przemocy. Tym razem chodzi o przemoc w majestacie prawa, będącą przywilejem władzy zapisanym w konstytucji. Zmontowane w rytm muzyki archiwalne ujęcia, na których widzimy brutalne interwencje policji, rejestrują demonstrację siły państwa w najbardziej dosłownej postaci. Zmieniają się czasy, kontynenty i stroje, ale technika pałowania pozostaje niezmienna.

19.10
Nowe Filmy Polskie
MAMA, TATA, BÓG I SZATAN 40’
Polska 2008, reż. Paweł Jóźwiak-Rodan
Opowieść reżysera o najbliższej rodzinie - rozwiedzionych rodzicach. Matka była kiedyś piosenkarką, obecnie jest aktywną działaczką Rodziny Radia Maryja i zwolenniczką o. Rydzyka. Ojciec - wojujący antyklerykał i libertyn, pisarz erotyczno-pornograficznych książek, z których najsłynniejsza, „Okolice porno shopu", stała się niegdyś symbolem grafomanii. Pomiędzy tymi światopoglądowymi skrajnościami znajduje się sam reżyser, próbujący dociec, jak dwoje tak różnych ludzi mogło się kochać i być ze sobą. Na przykładzie własnego życia reżyser konstruuje metaforę współczesnej Polski z jej rozdarciem, które dokonało się po 1989 r.

20.00
Konkurs 9. MFF Watch Docs
KAPELAN DOMU ŚMIERCI 98’
USA 2008, reż. Steve James, Peter Gilbert
Bohaterem filmu Petera Gilberta i Steve’a Jamesa jest Carroll Pickett – pastor, który przez piętnaście lat był kapelanem celi śmierci osławionego więzienia „Walls” w teksańskim Huntsville.Pickett towarzyszył w ostatniej drodze dziewięćdziesięciu pięciu więźniom, którzy zostali w majestacie prawa uśmierceni zastrzykiem trucizny. Dla wielu był jedynym człowiekiem, z którym mogli szczerze porozmawiać. Każda egzekucja była dla niego osobistą tragedią. Przepełniony bólem, za każdym razem nagrywał na własny użytek przebieg dnia, w którym przyszło mu pełnić swoją niewdzięczna służbę. Niekiedy był pewien, że wyrok został wydany na niewłaściwego człowieka… Tak było w przypadku Carlosa De Luny, skazanego za morderstwo podczas napadu na stację benzynową. Współcześnie prowadzone przez dziennikarzy „The Chicago Tribune” śledztwo potwierdza intuicję Picketta – De Luna, którego kolejne apelacje nie znalazły uznania w oczach gubernatora Teksasu, nie popełnił przypisanej mu zbrodni. Jego siostra nie potrafi sobie wybaczyć, że nie umiała ocalić mu życia. Razem z Pickettem zaczyna działać na rzecz zakazu kary śmierci – kto mógłby mieć większe od nich prawa i silniejszą determinację, by walczyć o życie skazanych? 

21.45
ZAKOŃCZENIE FESTIWALU

IMPREZY TOWARZYSZĄCE
hol Centrum Kultury i Turystyki

FORUM ORGANIZACJI POZARZĄDOWYCH- prezentacje mrągowskich organizacji społecznych, podejmujących działania na rzecz drugiego człowieka /30.09.-1.10.10, godz. 16.00-19.00/


WYSTAWA FOTOGRAFICZNA - „Prawa człowieka w obiektywie. 60 lat Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka”

 


ORGANIZATORZY
Helsińska Fundacja Praw Człowieka
Społeczny Instytut Filmowy

WSPÓŁORGANIZATORZY
Centrum Kultury i Turystyki 

MECENAT:
Open Society Institute
Fundusz Inicjatyw Obywatelskich

PATRONI MEDIALNI
Radio Planeta
Kurier Mrągowski
ITV Mrągowo
Ultra Led

PARTNERZY:
Ambasada Królestwa Niderlandów
Ambasada Kanady
Instytut Francuski
Canal +
Credit Suisse
MAart 
Ministerstwo Kultury I Dziedzictwa Narodowego
Hotel Ibis
Fortima
Open Society Institute Global Drug Policy Program
UNICEF
Visegrad Fund
Czesko-niemiecki Fundusz Współpracy
Sieć Kin Studyjnych i Lokalnych
Filmoteka Narodowa
Polski Instytut Sztuki Filmowej